FINALIŚCI I FINALISTKI AURORY 2026 | THE FINALISTS OF THE AURORA 2026

[PL] WERDYKT JURY 6. EDYCJI AURORY. NAGRODY DRAMATURGICZNEJ MIASTA BYDGOSZCZY

W dniu 5 maja 2026 roku Jury AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy w składzie: Goran Injac, Anna Jazgarska, Lena Laguszonkowa, Agnieszka Lubomira Piotrowska, po przeczytaniu 296 tekstów w językach polskim, angielskim, ukraińskim i rosyjskim, których Autorzy pochodzą z Armenii, Austrii (rezydencja: Chorwacja), Azerbejdżanu, Białorusi, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Czarnogóry, Czech, Estonii, Finlandii, Gruzji, Kazachstanu, Litwy, Łotwy, Macedonii Północnej, Polski, Rosji (rezydenci za granicą), Rumunii, Serbii, Słowacji, Słowenii, Ukrainy i Węgier, wybrało jednogłośnie finałową piątkę, w której znalazły się następujące teksty:

  • Martta Mercedes Jylhä „Anioły przedmieść” (Finlandia)
  • Weronika Makowskx „Truchło noworodka” (Polska)
  • Oleg Mikhailov „Spojrzenie czerwonego lisa” (Ukraina)
  • Nina Plavanjac „Niby-Życie” (Serbia)
  • Hubert Sulima „Strach zżera duszę” (Polska)

W tekstach finałowych Jury dostrzegło wyraźną gotowość do mierzenia się z tematami o istotnym znaczeniu społecznym i politycznym – z doświadczeniami i napięciami kształtującymi współczesność. Wyróżnieni autorzy formułują zdecydowane komentarze i nie stronią od jednoznacznych rozpoznań, łącząc je z wyczuciem metafory i poetyckiego języka, a zarazem podejmując próby poszerzania jego form i struktur. Ich utwory otwierają się na szerokie konteksty, pozostając jednocześnie blisko codzienności i kierując uwagę ku zjawiskom rzadziej obecnym w głównym nurcie debaty publicznej.

Jury postanowiło także rekomendować do wystawienia teatrom w Polsce i zagranicą następujące teksty:

  • Małgorzata Margarita Bieńkowska „Krew, morderstwa i nienormalni ludzie” (Polska)
  • Vida Davidović „Kansas City, Kansas” (Bośnia i Hercegowina)
  • Elżbieta Depta „Miss Polski” (Polska)
  • Mariia Franck „Pleśń” (Ukraina)
  • Mariusz Gołosz „Witamy w Aspen” (Polska)
  • Almira Ismailova „Zalipuszka” (Kazachstan)
  • Joži Kastelic „Słoń w namiocie” (Słowenia)
  • Yaroslav Kinal „W cieniu bohatera” (Ukraina)
  • Vedrana Klepica „Ściany, pustki i inne plugastwa” (Chorwacja)
  • Hasia Korniewa „Ruda wiewiórka” (Białoruś)
  • Patryk Kozłowski, Krzysiek Zygucki „Twój Stary Delfin” (Polska)
  • Elżbieta Łapczyńska „Nuta głowy” (Polska)
  • Ivona Marciuš „Nagle nastała cisza” (Chorwacja)
  • Eliasz Niezgoda „Dramat hotelowo-motelowo-pensjonarsko-sanatoryjny” (Polska)
  • Dragana Lukan Nikoloski „Małpa, która została królem ludzi. Teatr błazeństw” (Macedonia Północna)
  • Polina Polozhentseva „Wioska, w której nikt nie cierpi” (Ukraina)
  • Nuraina Satpayeva „Dom na sprzedaż” (Kazachstan)

[EN] VERDICT OF THE JURY OF THE AURORA. THE CITY OF BYDGOSZCZ DRAMA AWARD

On May 5, 2026, the jury of AURORA. The City of Bydgoszcz Drama Award, composed of Goran Injac, Anna Jazgarska, Lena Laguszonkowa and Agnieszka Lubomira Piotrowska, after reviewing 296 texts written in Polish, English, Ukrainian, and Russian by authors from Armenia, Austria (residing in Croatia), Azerbaijan, Belarus, Bosnia and Herzegovina, Bulgaria, Croatia, the Czech Republic, Estonia, Finland, Georgia, Hungary, Kazakhstan, Latvia, Lithuania, Moldova, Montenegro, North Macedonia, Poland, Romania, Russia (residing abroad), Serbia, Slovakia, Slovenia, and Ukraine, unanimously selected the final five texts, which are as follows:

  • Martta Mercedes Jylhä „Anioły przedmieść” (Finland) ”Angels of Suburbia”
  • Weronika Makowskx „Truchło noworodka” (Poland) ”Corpse of a Newborn”
  • Oleg Mikhailov „Spojrzenie czerwonego lisa” (Ukraine) ”The Gaze of the Red Fox”
  • Nina Plavanjac „Niby-Życie” (Serbia) ”Paralife”
  • Hubert Sulima „Strach zżera duszę” (Poland) (”Fear Eats the Soul”)

In the finalists’ texts, the Jury recognized an apparent willingness to face subjects of significant social and political importance – with the experiences and tensions shaping the contemporary world. The featured authors articulate strong commentaries and do not shy away from unequivocal diagnoses, combining them with a refined sense of metaphor and poetic language while, at the same time,  exploring ways to expand its forms and structures. Their works open onto broader contexts while remaining closely in touch with  everyday life and directing attention toward phenomena less frequently represented within the mainstream of public debate.

Moreover, the Jury would also like to distinguish and recommend the following plays for staging to theatres in Poland and abroad:

  • Małgorzata Margarita Bieńkowska „Krew, morderstwa i nienormalni ludzie” (Poland)
  • Vida Davidović „Kansas City, Kansas” (Bosnia and Herzegovina)
  • Elżbieta Depta „Miss Polski” (Poland)
  • Mariia Franck „Pleśń” (Ukraine)
  • Mariusz Gołosz „Witamy w Aspen” (Poland)
  • Almira Ismailova „Zalipuszka” (Kazakhstan)
  • Joži Kastelic „Słoń w namiocie” (Slovenia)
  • Yaroslav Kinal „W cieniu bohatera” (Ukraine)
  • Vedrana Klepica „Ściany, pustki i inne plugastwa” (Croatia)
  • Hasia Korniewa „Ruda wiewiórka” (Belarus)
  • Patryk Kozłowski, Krzysiek Zygucki „Twój Stary Delfin” (Poland)
  • Elżbieta Łapczyńska „Nuta głowy” (Poland)
  • Ivona Marciuš „Nagle nastała cisza” (Croatia)
  • Eliasz Niezgoda „Dramat hotelowo-motelowo-pensjonarsko-sanatoryjny” (Poland)
  • Dragana Lukan Nikoloski „Małpa, która została królem ludzi. Teatr błazeństw” (North Macedonia)
  • Polina Polozhentseva „Wioska, w której nikt nie cierpi” (Ukraine)
  • Nuraina Satpayeva „Dom na sprzedaż” (Kazakhstan)

_______________________

Stowarzyszenie Autorów ZAiKS jest partnerem tegorocznej edycji AURORY i przyzna dodatkowe nagrody dla finalistów i finalistek.

The Society of Authors ZAiKS is the partner of this year’s edition of AURORA and will award additional prizes to the finalists.

_______________________

Kontakt dla mediów | Media contact:

Jagoda Jóźwiak

specjalistka ds. komunikacji | communications specialist

jagoda.jozwiak@teatrpolski.pl

+48 783 931 224

Mirosław Baran

sekretarz konkursu | secretary of the award

aurora@teatrpolski.pl

+48 885 507 870

XXIV edycja Festiwalu Prapremier dobiegła końca! Poznaliśmy laureata V edycji AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy.

21 listopada podczas uroczystej Gali Finałowej zakończyliśmy XXIV edycję Festiwalu Prapremier, która w tym roku odbyła się pod hasłem WSZYSTKO CO LUDZKIE. Tego wieczoru poznaliśmy również nazwisko zwycięzcy V edycji  AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy! Nagrodę dla najlepszego współczesnego dramatu za sztukę „Paprykarz szczeciński” Michała Kmiecika.

W lutym 2025 roku Teatr Polski w Bydgoszczy ogłosił nabór do V edycji AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy. Zaproszenie do wzięcia udziału w konkursie  skierowaliśmy do autorów i autorek z: Polski, Ukrainy, Białorusi, Litwy, Łotwy, Estonii, Finlandii, Gruzji, Armenii, Węgier, Czech, Słowacji, Albanii, Chorwacji, Serbii, Bośni i Hercegowina, Mołdawii, Rumunii, Macedonii, Słowenii, Bułgarii, Czarnogóry, Kosowa, Kazachstanu, Kirgistanu, Tadżykistanu, Uzbekistanu, Azerbejdżanu, Turkmenistanu.

Nabór tekstów w języku polskim, angielskim, ukraińskim i  rosyjskim trwał do 28 kwietnia. Do tegorocznej AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy zgłoszonych zostało 238 tekstów spełniających wymogi regulaminowe. Wśród nadesłanych utworów znalazło się 140 dramatów w języku polskim, 27 w języku ukraińskim, 27 w języku rosyjskim i 44 w języku angielskim. Ich autorki i autorzy pochodzą z 19 krajów.

Listę finalistów i finalistek konkursu poznaliśmy 30 czerwca 2025 roku. Jury V edycji AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy w składzie: Goran Injac, Anna Jazgarska, Agnieszka Lubomira Piotrowska, po przeczytaniu 238 utworów z 19 krajów postanowiło zakwalifikować do finału następujące dramaty:

  • „[Bez]kres gniewnych komentarzy” autorstwa Danilo Brakočevićia (Serbia)
  • „Paprykarz szczeciński” autorstwa Michała Kmiecika (Polska)
  • „Kwaśna krew” autorstwa Ivony Marciuš (Chorwacja)
  • „Wyraj” autorstwa Tainy Romanowej (Białoruś)
  • „Bądź mężczyzną!” autorstwa Nataliji Torżewskiej (Ukraina).

Finałowe teksty zostały zaprezentowane publiczności w formie szkiców scenicznych w ramach XXIV edycji Festiwalu Prapremier. Jak co roku, do pracy nad szkicami zaprosiliśmy znakomitych polskich reżyserów i reżyserki – Błażeja Biegasiewicza, Aleksandrę Bielewicz, Mirę Mańkę, Emilię Piech, Zdenkę Pszczołowską.

Po zapoznaniu się z pięcioma finałowymi sztukami Kapituła AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy 2025 pod przewodnictwem Michała Kotańskiego w składzie: Ivanka Apostolova Baskar, Goran Injac, Anna Jazgarska, Agnieszka Lubomira Piotrowska, postanowiła przyznać nagrodę główną w wysokości 50 000 zł Michałowi Kmiecikowi za sztukę „Paprykarz szczeciński”.

Po przeczytaniu sztuk finałowych Kapituła chce zwrócić uwagę na bogactwo uruchamianych w nich tematów, językową różnorodność i umocowanie w polityczno-społecznej rzeczywistości współczesnej Europy środkowowschodniej. Po długiej dyskusji Kapituła wskazała zwycięzcę, który w swoim znakomitym formalnie dramacie zaprasza do błyskotliwej, splatającej rozmaite porządki oraz pełnej odniesień intertekstualnych i kulturowych podróży. Co więcej autor ma odwagę dzielić się czystą radością teatru, grać z wrażliwością i wyobraźnią publiczności.

Dodatkowe nagrody dla wszystkich  finalistów przyznało Stowarzyszenie Autorów ZAiKS, które jest partnerem konkursu od początku jego istnienia.

Konkurs dramaturgiczny AURORA organizowany jest od 2021 roku w ramach Festiwalu Prapremier. Został on powołany z okazji jego jubileuszowej 20. edycji. AURORA. Nagroda Dramaturgiczna Miasta Bydgoszczy przyznawana jest za wybitny dramat współczesny. Jego intencją jest poszukiwanie nowych języków, estetyk i kierunków rozwoju współczesnego teatru.

[EN]

On 21 November, during the Festive Final Gala, we concluded the 24th edition of the Prapremiery Festival, which this year was held under the slogan EVERYTHING HUMAN. That evening, we also learned the winner of the 5th edition of AURORA. The Drama Award of the City of Bydgoszcz – the award for the best contemporary play, granted to Michał Kmiecik for the drama “Szczecin Paprikash”.

In February 2025, Teatr Polski w Bydgoszczy announced the call for submissions to the 5th edition of AURORA. The Drama Award of the City of Bydgoszcz. The invitation to participate was addressed to authors from: Poland, Ukraine, Belarus, Lithuania, Latvia, Estonia, Finland, Georgia, Armenia, Hungary, the Czech Republic, Slovakia, Albania, Croatia, Serbia, Bosnia and Herzegovina, Moldova, Romania, North Macedonia, Slovenia, Bulgaria, Montenegro, Kosovo, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Tajikistan, Uzbekistan, Azerbaijan, Turkmenistan.

The call for texts in Polish, English, Ukrainian, and Russian remained open until 28 April. A total of 238 texts meeting the competition requirements were submitted to this year’s AURORA. The Drama Award of the City of Bydgoszcz. Among them were 140 plays in Polish, 27 in Ukrainian, 27 in Russian, and 44 in English. Their authors came from 19 countries.

The list of finalists was announced on 30 June 2025. After reading 238 works from 19 countries, the Jury of the 5th edition of AURORA. The Drama Award of the City of Bydgoszcz, consisting of Goran Injac, Anna Jazgarska, and Agnieszka Lubomira Piotrowska, decided to nominate the following plays to the final:

  • “Community Wrathlines” by Danilo Brakočević (Serbia)
  • “Szczecin Paprikash” by Michał Kmiecik (Poland)
  • “Sour Blood” by Ivona Marciuš (Croatia)
  • “Iriy” by Taina Romanowa (Belarus)
  • “Be a man!” by Natalija Torżewska (Ukraine)

The finalist texts were presented to the public in the form of staged sketches during the 24th edition of the Prapremiery Festival. As every year, we invited outstanding Polish directors to work on the sketches – Błażej Biegasiewicz, Aleksandra Bielewicz, Mira Mańka, Emilia Piech, and Zdenka Pszczołowska.

After reviewing the five finalist plays, the Jury of AURORA. The Drama Award of the City of Bydgoszcz 2025, chaired by Michał Kotański and composed of Ivanka Apostolova Baskar, Goran Injac, Anna Jazgarska, and Agnieszka Lubomira Piotrowska, decided to award the main prize of 50,000 PLN to Michał Kmiecik for the play “Szczecin Paprikash”.

Having read the finalist texts, the Jury wishes to draw attention to the wealth of themes they activate, their linguistic diversity, and their rootedness in the socio-political reality of contemporary Central and Eastern Europe. After extensive discussion, the Jury selected a winner who, in his formally outstanding play, invites the audience on a brilliant journey interweaving various orders and full of intertextual and cultural references. Moreover, the author has the courage to share the pure joy of theatre, to play with the audience’s sensitivity and imagination.

Additional awards for all finalists were granted by Society of Authors ZAiKS, which has been a partner of the competition since its very beginning.

The AURORA drama competition has been organized since 2021 as part of the Prapremiery Festival. It was established on the occasion of the Festival’s 20th anniversary edition. AURORA. The Drama Award of the City of Bydgoszcz is granted for an outstanding contemporary play. Its intention is to search for new languages, aesthetics, and directions for the development of contemporary theatre.

Partnerem głównym Festiwalu Prapremier WSZYSTKO CO LUDZKIE jest Województwo Kujawsko-Pomorskie

Zadanie dofinansowane przez Samorząd Województwa Kujawsko-Pomorskiego.

Partnerem głównym Festiwalu Prapremier WSZYSTKO CO LUDZKIE Bydgoszcz 2025 Kujawy/Pomorze jest Województwo Kujawsko-Pomorskie

Projekt dofinansowany w ramach „Kujawy + Pomorze – promocja potencjału gospodarczego regionu – edycja III” realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2021-2027, współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Udział w programie nie byłby możliwy bez współpracy z lokalnymi przedsiębiorcami, którzy wspierają tegoroczną edycję Festiwalu Prapremier.

Partnerami strategicznymi Festiwalu Prapremier WSZYSTKO CO LUDZKIE Bydgoszcz 2025 Kujawy/Pomorze są:  Park Hotel, ROBOproject, Kancelaria Podatkowa ADEP, Bileterka.com (Progress Plus)

07.11 | g. 19:00 | MEDEA | reż. Eugenia Balakireva | Inauguracja Festiwalu Prapremier 2025

07.11 | piątek | g. 19:00 | Teatr Polski w Bydgoszczy
KUP BILET

Teatr Polski im. H. Konieczki w Bydgoszczy

reżyseria i tekst Eugenia Balakireva
dramaturgia
Weronika Zajkowska
scenografia i kostiumy
Jerzy Basiura
muzyka
Uladzislau Shaban
choreografia Magdalena Kawecka
wideo i światła
Jakub Kotynia
producentka
Magdalena Niedźwiecka
inspicjent, asystent reżyserki
Adam Pakieła

obsada Zhenia Doliak, Michał Jan Meller, Jerzy Pożarowski, Michalina Rodak, Irena Sierakowska

Kim naprawdę była mityczna Medea? Zbrodniarką, matką, ofiarą, boginią?

Wychodząc od klasycznej tragedii Eurypidesa, twórcy i twórczynie bydgoskiego spektaklu szukają nowego sposobu na opowiadanie losów tej postaci, próbując zobaczyć w niej nie symbol, a historię podejmowanych wyborów, ciężarów, z którymi się zmagała, oraz zdradzonej miłości, nie tylko tej romantycznej, ale również rodzicielskiej i własnej.

Zanim Eurypides stworzył najbardziej rozpoznawalną wersję historii o Medei, pojawiały się inne, mniej drastyczne – takie, które stawiały liczne znaki zapytania dookoła tragedii, do której rzekomo miała doprowadzić Medea. Po dramacie Eurypidesa pojawiły się kolejne próby interpretowania i przyglądania się prawdzie o naturze postaci. Niekiedy stawała się rozwścieczoną czarodziejką, zazdrosną o Jazona, a innym razem – jak na obrazie Anselma Feuerbacha – była świętą, kochającą matką.

To właśnie te spojrzenia, różnorodne i wielowarstwowe, stają się głównym tematem spektaklu. Co kryje się za kategoriami ocen, za potrzebą nazwania i ugruntowania konkretnej interpretacji? Co sprawia, że ludzkość tak uporczywie szuka postaci, którym można przypisać absolutne zło – zwłaszcza w kontekście społecznym i historycznym? Kim może się stać  Medea, jeśli zobaczymy w niej to, czego wcześniej nawet nie podejrzewaliśmy?

Spektakl współfinansowany przez Akademię Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie w ramach programu Fundusz na Start

 

[ENG]

Who was the mythical Medea, truly? A murderer, a mother, a victim, a goddess?

Starting from Euripides’ classical tragedy, the creators seek a new way to tell the story of this legendary figure – not as a symbol, but as a woman making choices, carrying burdens, and facing the pain of betrayed love. Not only romantic love, but also maternal love, and love of self.

Before Euripides wrote the most recognizable version of Medea’s story, there were others, less brutal, more ambiguous, that questioned the tragedy she was said to have caused. After Euripides, new interpretations emerged, each probing the truth of Medea’s nature. At times she became a furious sorceress, jealous of Jason; at others, as in Anselm Feuerbach’s painting, she appeared as a saint, a loving mother.

It is precisely these shifting, multifaceted perspectives that form the heart of this performance. What lies behind our need to judge, to define, to anchor a single interpretation? Why does humanity persist in seeking figures onto whom it can project absolute evil – especially within a social and historical context? And who might Medea become if we allow ourselves to see in her what we have never dared to imagine before?

 

Czas trwania: 105 minut bez przerwy.
Spektakl przeznaczony dla widzów 16+. Wulgarny język, przemoc na scenie, przemoc psychologiczna, podjęty zostaje temat aborcji

08.11 | g. 19:00 | INKUBATOR | reż. Oliver Frljić

08.11 | sobota | g. 19:00 | Teatr Kameralny w Bydgoszczy
KUP BILET

Slovensko mladinsko gledališče | Słowenia

reżyseria Oliver Frljić
dramaturgia Goran Injac
scenografia Igor Pauška
kostiumy Slavica Janošević
asystent reżysera Bor Ravbar
asystent scenografa Demijan Pintarič
konsultacja choreograficzna Dragana Alfirević
reżyseria światła Kristina Kokalj
wybór muzyki Oliver Frljić
reżyseria dźwięku Sven Horvat
konsultacja językowa Mateja Dermelj
inspicjent Liam Hlede

obsada Lina Akif, Daša Doberšek, Klemen Kovačič, Draga Potočnjak, Matej Recer, Blaž Šef, Vito Weis

Inkubator – ostatni ratunek dla kruchych noworodków – staje się brutalną miarą człowieczeństwa. Podtrzymuje przy życiu tych, którzy są zbyt mali, by przetrwać samodzielnie, odtwarzając schronienie łona matki z kliniczną precyzją. Ale co się stanie, gdy maszyny się zatrzymają?

Spektakl, czerpiąc z przerażającej rzeczywistości szpitala Al-Shifa w Gazie, gdzie noworodki walczą o życie w ciemnościach, zdziera zasłonę nagłówków gazet i wtrąca nas do sali, w której życie i śmierć współdzielą oddech.

[ENG]

The incubator – a lifeline for fragile newborns – becomes a brutal measure of humanity. It sustains those too small to survive alone, replicating the womb’s protection with clinical precision. But what happens when the machines stop?

Drawn from the harrowing reality of Al-Shifa Hospital in Gaza, where newborns fought for life under darkness and blockade, this performance strips away the distance of headlines and forces us into the room where life and death share the same breath.

 

Czas trwania: 85 minut bez przerw.
Proponowany wiek publiczności: 16+. Spektakl zawiera sceny przemocy, nagości oraz treści wrażliwe.

09.11 i 10.11 | MONGA | reż. Jéssica Teixeira

09.11 | niedziela | g. 20:00 | Teatr Polski w Bydgoszczy
10.11 | poniedziałek | g. 18:00 | Teatr Polski w Bydgoszczy
KUP BILET

reżyseria, scenariusz Jéssica Teixeira
kierownictwo artystyczne
Chico Henrique
kierownictwo muzyczne i gitara
Luma
kierownictwo techniczne i reżyseria świateł
Jimmy Wong
zastępstwo przy montażu i obsłudze oświetlenia:
Dara Duarte
reżyseria wideo/fotografii
Ciça Lucchesi
przygotowanie ciała
Castilho
zabumba (instrument)
Juliano Mendes
inspicjent
Aristides Olivera
produkcja
Rodrigo Fidelis, Gabi Gonçalves and KhazarMasoumi – Corpo Rastreado International Distribution: Corpo a Fora and Farofa

obsada Jéssica Teixeira

 

„Czy potrafisz wyobrazić sobie siebie w wieku 100 lat?”

Bazując na tym właśnie pytaniu, „MONGA” zaprasza do refleksji nad własnym życiem i poszukiwania odpowiedzi: kiedy przestaliśmy marzyć i porzuciliśmy wizje przyszłości?

Jéssica Teixeira, sięgając po środki teatralne i psychoanalizę, splata swoją pracę z historią Julii Pastrany – Meksykanki nazywanej „kobietą-małpą”, która stała się jedną z inspiracji dla Freak Shows (freak show /ˈfriːk ʃəʊ/ niewielki jarmarczny pokaz, którego uczestnicy płacą za to, by zobaczyć ludzi lub zwierzęta o dziwnych cechach fizycznych (Oxford English Dictionary)).

Aktorka przywołuje 26 lat życia Pastrany – nieludzkie warunki, w których musiała pracować na scenie jako tancerka, piosenkarka i performerka, a także 153 lata po jej śmierci, gdy jej ciało wciąż było obiektem sensacji i chciwości na całym świecie. Te dwie czasowe i geopolityczne linie splatają się w poetyczne i niepokojące supły dramaturgii „MONGI”, która tym razem nie ściga widzów, by pochwycić tych, którzy nie mogą uciec – słabszych, potykających się, pozostających w tyle.

Ryzyko tej inscenizacji wynika z bezwstydności Jéssiki Teixeiry: uznając siebie za obcą w życiu, na scenie staje się coraz bardziej oswojona właśnie dlatego, że pozostaje obcą. Oddaje spojrzenia, odbija je i obnaża widzów, wydobywając na powierzchnię horror psychologiczny – z domieszką nerwowego śmiechu i zakłopotania.

[ENG]

‘Can you imagine yourself at 100 years old?’ Based on this first question, ‘MONGA’ invites people do delve into their lives in an attempt to untie some knots: when were imaginations castrated and future prospects abandoned? To this end, Jéssica Teixeira, using multiple theatrical tools and psychoanalytical resources, joins forces with the story of Julia Pastrana, a Mexican woman who was commonly known as a monkey-woman and became one of the great inspirations for Freak Shows. The actress evokes the 26 years of Julia Pastrana’s life and her inhuman working conditions on stage as a dancer, performer and singer, and her 153 years after death from exposure, greed and sensationalism around the world. These two temporal and geopolitical curves give poetic and disturbing knots to the dramaturgy of ‘MONGA’, which this time doesn’t run after the audience to capture the one who can’t run, the one who falls or the weakest. The staging of ‘MONGA’ is risky because of Jéssica Teixeira’s shamelessness: assuming herself to be a stranger in life and, on stage, becoming more and more naturalised for being a stranger. The actress and director returns the stares, mirroring and stripping those watching, bringing the genre of psychological horror to the surface with doses of nervous laughter and embarrassment.

 

Czas trwania: 90 minut.
Spektakl przeznaczony dla widzów: 18+. 

10.11 | g. 20:15 | TĘSKNIĘ ZA DOMEM | reż. Radosław B. Maciąg

10.11 | poniedziałek | g. 20:15 | Teatr Kameralny w Bydgoszczy
KUP BILET

Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu

autor tekstu Radosław B. Maciąg
koncepcja i reżyseria
Radosław B. Maciąg
scenografia, światło, kostiumy
Dominika Nikiel
ruch sceniczny
Karolina Rentflejsz
opracowanie muzyczne Tomasz Kucharczyk
wokal Natalia Samojlik
inspicjentka
Magdalena Boduła

obsada Izabela Brejtkop, Iwona Pieniążek, Natalia Samojlik, Piotr Kondrat, Filip Łannik, Mateusz Paluch

 

„Tęsknię za domem” to opowieść o trudnych powrotach do domu, o problemach dojrzewających w cieniu nieobecności, o ucieczce, odpowiedzialności i cenie osobistego sukcesu. To wnikliwa i pełna czułości refleksja o rodzinie, dotkniętej skutkami transformacji ustrojowej. Radosław B. Maciąg, autor i reżyser wywodzący się z podradomskich Pionek, na podstawie własnych doświadczeń kreśli wielopokoleniowy obraz mieszkańców post-robotniczego miasta, próbujących odnaleźć się w nowej rzeczywistości.

[ENG]

„Longing for Home” is a story about the difficult return home, about problems that grow in the shadow of absence, about escape, responsibility, and the price of personal success. It is a poignant and tender reflection on a family affected by the consequences of systemic transformation. Radosław B. Maciąg, the author and director hailing from Pionki near Radom, draws on his own experiences to paint a multigenerational portrait of the residents of a post-industrial town struggling to find their place in a new reality.

 

Czas trwania: 130 minut (w tym 1 przerwa).

12.11 | g. 17:30 i 20:30 | PIEŚNI PIEKARZY POLSKICH | reż. Ewa Galica, Piotr Polak 

12.11 | środa | g. 17:30 i 20:30 | Teatr Polski w Bydgoszczy
KUP BILET

Nowy Teatr w Warszawie

„Pieśni piekarzy polskich” Mariusz Gołosz
reżyseria Ewa Galica, Piotr Polak
tekst Mariusz Gołosz
dramaturgia Mariusz Gołosz
wideo Sefa Sagir
reżyseria światła Sefa Sagir, Andrzej Michalski
muzyka Borys Kunkiewicz
scenografia Jędrzej Hechłacz
kostiumy Aleksandra Harasimowicz
charakteryzacja Joanna Chudyk
oraz zespół teatru
obsada Ewelina Pankowska, Piotr Polak, Jan Sobolewski, Michał Surówka

To muzyczna opowieść o pracy w konwencji teatralnego mockumentu.

Historia dwóch piekarzy, którzy z zupełnie nieznanego powodu znikli. A przecież mieli umowę o pracę, to co mogło nie grać?

Koncertowa wersja „pieśni…”, w której aktorzy na żywo tworzą ścieżkę dźwiękową do historii rzemieślniczego wyzysku pozwoli nam wejść do piekarni, za szybą której możemy patrzeć na dzielnych, ciężko pracujących robotników.

Mroczna baśń o pracodawcach i pracobiorcach to refleksja na temat pracy dającej chwilowe poczucie pożyteczności i równie szybko zabierającej godność. Modna piekarnia, do której ustawiają się długie kolejki po chleb za 30 zł, okazuje się w końcu być miejscem nieopierającym się kapitalistycznym mechanizmom. Czy jednak powinno budzić zdziwienie, że świecący neon z ładną nazwą nie musi oznaczać przestrzegania prawa pracy? A może świadomi społecznie właściciele zatarli realny obraz fizycznej pracy bez snu? I przede wszystkim – jak może funkcjonować bunt w miejscu pachnącym chlebem?

„no wszystko było dobrze dopóki nie zaczęli sami nocek robić
pół osiedla się schodziło pod piekarnię, bo ci jakiś rap puszczali
zwróciłem uwagę raz, drugi
myślą państwo, że to coś pomogło?
jeszcze więcej osób przychodziło
no to w końcu im powiedziałem:
fajni z was chłopcy, pieczecie dobrze
ale albo rap albo chleb”

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

[ENG]

It’s a story about work, told in the form of a theatrical mockumentary.

Told from a perspective of a TV reporter, the story about two bakers who have disappeared becomes a reflection on work that offers a fleeting sense of usefulness – and just as quickly strips away one’s dignity. The artisanal bakery, where long lines form for a bread that costs 30 PLN, ultimately turns out to be a place not immune to capitalist mechanisms. But should it really be surprising that a glowing neon sign with a pretty name doesn’t necessarily mean compliance with labor laws? Or perhaps the socially conscious owners have blurred the real image of sleepless physical labor? And above all, how can rebellion exist in a place that smells of a freshly baked bread?

 

Czas trwania: 50 minut
Ostrzeżenia:
 dźwięki o niskich częstotliwościach, dym sceniczn, stroboskop, przekleństwa 

13.11 | g. 18:30 i 20:30 | HELENA | reż. Magdalena Dąbrowska

13.11 | czwartek | g. 18:30 i 20:30 | Teatr Polski w Bydgoszczy
KUP BILET

Akademia Teatralna im. A. Zelwerowicza w Warszawie Filia
w Białymstoku

reżyseria Magdalena Dąbrowska
muzyka
Magdalena Gładkowska
utwór „Puściła po stole” do słów Bolesława Leśmiana – muzyka Adam Strug
lalki
Nastia Magdziak i Katarzyna Mystkowska (TTL) oraz Róża Turlińska, Magdalena Dąbrowska (pracownia plastyczna akademia Teatralna)
światła Nastia Magdziak
audio
Magdalena Dąbrowska i Magdalena Gładkowska
scenografia Magdalena Dąbrowska i Nastia Magdziak

obsada
Lesia Pasichnyk/Nina Czaja, Tymoteusz Jucha/Kacper Rokosz

Spektakl przedstawia prawdziwą historię dziadków reżyserki opowiedzianą głosem jej dziewięćdziesięciotrzyletniej babci. Podróż, w którą bohaterka zabiera widza jest autentyczna, zabawna i wzruszająca. Bardzo intymna, a jednocześnie zaskakująco uniwersalna. Okolice Białegostoku stają się tu całym światem, „kiedyś” splata się z „teraz” w czułym continuum. W tej opowieści miłość pozwala zachować radość życia mimo granicznych doświadczeń – wojny, choroby, śmierci najbliższych.

Helena swoją historię opowiedziała w 2019 roku (nagranie pochodzi ze zbiorów Historii Mówionej CLZ). To historia pełna bólu, smutku i trudności. To historia, gdzie miłość nie jest cukierkowa, ale jest największym bogactwem jakie mamy. To historia Heleny Olimpii Dąbrowskiej (1926-2022) – mojej ukochanej babci. Sięgnęłam do jej wywiadu zarejestrowanego w 2019 roku – 3 lata przed jej śmiercią. Dla mnie jako wnuczki głównej bohaterki i reżyserki ten spektakl ma wymiar bardzo intymny, sentymentalny, bolesny, dotykający ogromnej tęsknoty. Jednocześnie wraz z aktorami opowiadamy tę historię tak, aby widz poznał Helenę Olimpię tak, jak ona sama o sobie opowiadała, tak jak chciała być zapamiętana. Marzeniem mojej babci zawsze było podtrzymywanie o niej pamięci – i to marzenie się spełnia.

[ENG]

The play is based on a true story of the director’s grandparents told through the voice of her ninety-three-year-old grandmother. The journey on which the heroine takes us is authentic, funny and moving. Very intimate, and at the same time surprisingly universal. The area around Białystok city becomes the whole world here, where „once” intertwines with „now” in a tender continuum. In this story, love allows us to maintain the joy of life despite borderline experiences – war, illness, death of loved ones. It is full of pain, sadness and difficulties. It is a story where love is not as sweet as candy, but is the greatest wealth we have. This is the story of Helena Olimpia Dąbrowska (1926-2022) – my beloved grandmother. I reached for her interview recorded in 2019 (which comes from the CLZ Mediateka collection) – 3 years before her death. For me, as the granddaughter of the main character and the director, this performance is very intimate, sentimental and painful because it’s  touching immense longing. At the same time, together with the actors, we tell this story so that the viewer gets to know Helena Olimpia as she told about herself, as she wanted to be remembered. My grandmother’s dream was always to keep her memory alive – and this dream is coming true.

 

Czas trwania: 40 minut.