20.11 | g. 19:00 | WYRAJ | Taina Romanowa

20.11 | czwartek | g. 19:00 | Klub Eljazz (ul. Kręta 3)
KUP BILET


Taina Romanowa

WYRAJ | szkic sceniczny

reżyseria Emilia Piech
autorka Taina Romanowa
przekład z języka rosyjskiego na język polski Agnieszka Sowińska
przekład z języka rosyjskiego na język angielski Agnieszka Matkowska
obsada Anja Bieżyńska, Zhenia Doliak, Paweł L. Gilewski, Dagmara Mrowiec-Matuszak, Karol Franek Nowiński, Jerzt Pożarowski
inspicjent Adam Pakieła

I lisica szuka swojej nory, i dzik odnajduje w lesie krzak, i jaskółka lepi gniazdo… A synowi ludzkiemu nie ma gdzie skłonić głowy. Wybierając dobro, człowiek traci miejsce swe. Spróbujcie rozburzyć gniazdo gołębicy – i usłyszycie straszny jej krzyk. To będzie krzyk matki, wołającej o swoje dzieci. Jak zachować i obronić Dom, kiedy łamią nam plecy? Zżyć się z kłamstwem, pogodzić się z hańbą? Ale jak sobie radzić bez swobody, gdzie szukać zaginionego Anioła? Albo, może, da się zamienić korzenie na skrzydła?

[ENG] IRIY

And a vixen looks for a burrow,  and a wild boar finds its shrubbery, and a swallow builds a nest, but  Son of Man has  nowhere to lay his head.  Choosing kindness , a person looses his place. Destroy a pigeon’s nest and its terrifying scream will be heard. This will be the scream of nestlings’ mother. How must the house be saved and defended, if the wings are being broken. Accepting the lie or keeping up with misfortune? But what to do without freedom, where to look for a missing angel? Maybe it’s possible to turn the roots into wings?

21.11 | g. 19:00 | PSY I LUDZIE | reż. Greta Oto (Anita Szymańska/Wiktor Stypa) | Gala Finałowa

21.11 | piątek | g. 19:00 | Teatr Polski w Bydgoszczy
KUP BILET

Stowarzyszenie Rozwoju Gitarystyki Polskiej 

reżyseria Greta Oto (Anita Szymańska/Wiktor Stypa)
autor
Vyacheslav Volkonsky
przekład
Greta Oto (Anita Szymańska/Wiktor Stypa)
scenografia
Maks Mac
horyzont Iwona Bandzarewicz
choreografia
Daniela Komędera
asystentka choreografki
Justyna Taborska
muzyka
Michał Lazar, Aleksander Pankowski vel Jankowski
światło
Klaudia Kasperska
producentka
Maria Alicja Jakubowska
produkcja
Stowarzyszenie Rozwoju Gitarystyki Polskiej

obsada Anna Andrzejewska, Filip Krupa, Grzegorz Łabuda, Krzysztof Rogucki, Anita Szymańska, Karina Grabowska-Fiałek, Aleksander Kaźmierczak (głos)

 

Przed wojną w Ukrainie mieszkało około 750 tysięcy psów i ponad pięć milionów kotów. Nie wiemy, ile z nich przeżyło, ile zginęło w bombardowaniach, a ile wciąż błąka się po ruinach, cichutko nawołując właścicieli, którzy nigdy nie wrócą.

W schronisku o wiele mówiącej nazwie Ostatnia Iskra Nadziei Liudka zajmuje się psami uratowanymi z terenów przyfrontowych. Karmi je, myje i – za niemałą opłatą – szuka im nowego domu. Jednak za zamkniętymi drzwiami miejsce to nie przypomina bezpiecznej przystani dla straumatyzowanych zwierząt. Z każdym dniem przesuwa się granica tego, co można jeszcze nazwać opieką, a co już jest przemocą.

„Wszystkie zwierzęta wyglądają jak ludzie, a ludzie jak zwierzęta” – tak zaczyna się sztuka Volkonsky’ego. Wydarzenia autentyczne mieszają się tu z fikcją, rzeczywistość rozpływa się w sennym koszmarze, a podział na to co „ludzkie” i „zwierzęce” rozmywa się. W „Psach i ludziach” przyglądamy się wojnie, ale nie z perspektywy frontu, heroizmu czy narodowych narracji. Patrzymy okiem tych najbardziej bezbronnych ofiar konfliktu, których los leży w rękach innych.

Co to właściwie znaczy normalność? I czy da się do niej wrócić, gdy codzienność zostaje przerwana hukiem i wyciem syren? Czy istnieją granice człowieczeństwa? A jeśli tak, to gdzie one leżą?

 

Muzyka podczas spektaklu będzie wykonywana na żywo przez Michała Lazara i Aleksandra Pankowskiego vel Jankowskiego.

Czas trwania: 75 minut bez przerwy.

11.11 | g. 20:00 | COURO MACIÇO LIVE CONCERT

11.11 | wtorek | g. 20:00 | Klub Eljazz (ul. Kręta 3)
KUP BILET

Couro Maciço ożywia brazylijskie rytmy z dziką energią rock’n’rolla. Juliano Mendes i Luma wychodzą na scenę, łącząc zabumbę, gitarę elektryczną i żywe eksperymenty muzyczne, by tchnąć nowe życie w klasyczne utwory forró, nadając im odważne, nowoczesne brzmienie.

To muzyczna podróż przez rytmy mistrzów takich jak Luiz Gonzaga, Dominguinhos i Alceu Valença, przedstawiona na nowo, z mocnymi gitarami, pulsującym rytmem i odrobiną „skórzanej” (couro maciço) pewności siebie. Ich muzyka łączy bogactwo brazylijskich tradycji z energią współczesnego miasta, mieszając złożone rytmy z prostymi, chwytliwymi melodiami.

Czerpiąc z inspiracji takich jak manguebeat, czy eksperymentalne brzmienia Lenine’a i Marco Suzano, Couro Maciço stawia na artystyczną wolność, tworząc progresywne, taneczne i pełne werwy doświadczenie forrock’n’rolla – w pełni couromacistyczne.

Trwający około 75 minut koncert to prawdziwe święto wyobraźni, rytmu i nieograniczonych możliwości brazylijskiej muzyki.

[ENG]

Couro Maciço brings Brazilian rhythms to life with raw rock’n’roll energy. Juliano Mendes and LuMa take the stage, blending zabumba, electric guitar, and live experimentation to transform classic forró songs into a bold, modern sound.

Journey through the grooves of icons like Luiz Gonzaga, Dominguinhos, and Alceu Valença – reimagined with weighty guitars, rhythmic precision, and a touch of solid leather (couro maciço) attitude. Their music balances the richness of Brazil’s deep-rooted traditions with the urgency of urban life, mixing complex rhythms with melodies simple enough to whistle.

With influences ranging from manguebeat to the experimental sounds of Lenine and Marco Suzano, Couro Maciço embraces artistic freedom, delivering a progressive, swinging, and raw forrock’n’roll experience — truly couromacistic.

Running 1h15, this show is a celebration of imagination, rhythm, and the uncharted possibilities of Brazilian music.

JULIANO MENDES

Fot. Marcelle Cerutti

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Juliano Mendes studiował sound design w SP Escola de Teatro, grę na gitarze klasycznej w EMESP Tom Jobim oraz literaturę na FFLCH-USP.

W teatrze pracował jako projektant dźwięku przy spektaklach takich jak „Imagem Ausente” – wspieranym przez program VAI i skierowanym do osób z niepełnosprawnością wzroku; jako badacz i kompozytor oryginalnej ścieżki dźwiękowej do młodzieżowego przedstawienia „Outras Origens do Mundo” – realizowanego w ramach programu PROAC; jako gitarzysta w musicalu „Bertoleza”, nagrodzonym przez APCA tytułem Najlepszego Spektaklu 2020; oraz jako zabumbista w przedstawieniu „Monga” (nagroda Shell za Najlepszą Reżyserię, 2024, oraz ZKB Prize na Theater Spektakel w Szwajcarii, 2025).

Jako kompozytor został wybrany przez MIS – Muzeum Obrazu i Dźwięku do udziału w laboratorium artystycznym oraz nagrań w ich studiach. Brał także udział w ważnych festiwalach muzycznych, takich jak FAMPOP Avaré i Krajowy Festiwal Piosenki.

Był członkiem kolektywu SP Forró, gdzie zgłębiał świat tej muzyki od środka, zarówno poprzez badania, jak i występy na scenie, dzieląc ją z artystami takimi jak Enok Virgulico, Trio Sabiá i inni mistrzowie tej kultury.

Juliano Mendes studied Sound Design at SP Escola de Teatro, Classical Guitar at EMESP Tom Jobim, and Literature at FFLCH-USP. In theater, he worked as a sound designer on projects such as “Imagem Ausente” — supported by VAI and aimed at people with visual impairments; as a researcher and original soundtrack composer for the youth theater production “Outras Origens do Mundo” — supported by PROAC; as a guitarist in the musical “Bertoleza”, awarded Best Show by APCA in 2020; and as a zabumba player in “Monga” (Shell Award for Best Direction, 2024, and ZKB Prize at Theater Spektakel, Switzerland, 2025).

As a composer, he was selected by the MIS – Museum of Image and Sound – to participate in a laboratory and record in their studios; he also took part in important festivals such as FAMPOP Avaré and the National Song Festival. He was a member of the collective SP Forró, where he researched and experienced this musical universe firsthand, sharing the stage with artists like Enok Virgulico, Trio Sabiá, and other masters of this culture.

LuMa

Fot. Marcelle Cerutti

LuMa to muzyk i artysta dźwięku z São Paulo w Brazylii. Ukończył Sound for Theater w SP Escola de Teatro (2019–2020) oraz reklamę na Uniwersytecie Mackenzie (2012–2015).

Jego główne pole artystycznych poszukiwań to brazylijska gitara – eksploruje tradycyjne rytmy i akcenty, tworząc jednocześnie nowoczesne i eksperymentalne brzmienie.

W teatrze działa jako dyrektor muzyczny, kompozytor i operator dźwięku na żywo, łącząc eksperyment z opowieścią i performansem.

Pracował przy spektaklach takich jak „E.L.A” (technik dźwięku i operator ścieżki dźwiękowej – ogólnokrajowa trasa w ramach Palco Giratório/SESC i teatrów SESI) oraz „Monga” (dyrektor muzyczny, kompozytor oryginalnej muzyki i operator dźwięku na żywo – spektakl nagrodzony Shell Award za Najlepszą Reżyserię, 2024, oraz ZKB Prize na Theater Spektakel w Szwajcarii, 2025).

LuMa is a musician and sound artist based in São Paulo, Brazil. He holds a degree in Sound for Theater from SP Escola de Teatro (2019–2020) and in Advertising from Mackenzie University (2012–2015). His main artistic research focuses on the Brazilian guitar, exploring traditional rhythms and accents while developing a modern and experimental sound. In theater, he works as a musical director, composer, and live sound operator, combining experimentation with storytelling and performance.

In theater, he has worked on productions such as E.L.A (audio technician and soundtrack operator, national circulation through Palco Giratório/SESC and SESI theaters) and Monga (musical director, composer of the original soundtrack, and live sound operator, Shell Award for Best Direction, 2024, and ZKB Prize at Theater Spektakel, Switzerland, 2025).

18.11 | g. 12:00 i 14:00 | BUDOWNICZKI | reż. Paweł Paszta | Spektakl towarzyszący

18.11 | wtorek | g. 12:00 | Spektakl z audiodeskrypcją i przewodnikiem sensorycznym | Mała Scena Teatru Polskiego w Bydgoszczy
18.11 | wtorek | g. 14:00 | Spektakl z tłumaczeniem na Polski Język Migowy | Mała Scena Teatru Polskiego w Bydgoszczy


WSTĘP WOLNY – OBOWIĄZUJĄ ZAPISY.
REZERWACJA DARMOWYCH WEJŚCIÓWEK: 

Patrycja Gancarczyk – tel. 691 061 875
patrycja.gancarczyk@woak.pl

Osoby, które chcą skorzystać z audiodeskrypcji i przewodnika sensorycznego,
prosimy o rezerwację pod numerem telefonu/SMS: 691 061 875.
Sprzęt będzie dostępny przy wejściu do sali.

Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w Toruniu

reżyseria Paweł Paszta
scenariusz Magdalena Jasińska i Paweł Paszta na podstawie wywiadów i archiwalnych materiałów zebranych w województwie kujawsko-pomorskim razem z Anną Weistock-Mentel
muzyka Paweł Paszta
aranżacje Igor Nowicki
światła Adam Mazurkiewicz
dźwięk Mikołaj Kiełbasiewicz
produkcja Anna Weistock-Mentel, Maja Niedlich

obsada Marta Parfieniuk-Białowicz, Grażyna Rutkowska-Kusa

Kiedyś, całkiem niedawno, żyły w naszym regionie. Religijna znachorka z Dorposza Szlacheckiego, dyrektorka domu kultury z Gostycyna, żona sołtysa z Małej Kloni, gosposia księdza Lewańczyka z Łobdowa. Była też pani Zosia z KGW Sokołowo, Renata – organizatorka życia zespołu Bladowiacy, Irena – lekkoatletka z Mędromierza oraz Amelia – ziemianka prowadząca w pałacu lekcje dla kobiet. Co je łączy? Jaka pajęczyna? Jak zostały zapamiętane i zapisane w opowieściach prawdziwych i nieprawdziwych, które wciąż powtarzają ci, którzy je znali.

Spektakl „Budowniczki” opowiada o pamięci. Próbuje z różnych stron zobaczyć świat kobiet o wielkiej mocy, które pozostawiły po sobie potężne fundamenty dla rozwoju kolejnych pokoleń. Wykonywały codziennie tytaniczną pracę, budując rzeczywistość, podtrzymując życie, dbając o wartości. Jak zapisały się w naszej dzisiejszej zbiorowej świadomości? Z odrobiną ironii i humoru, a także z zaproszeniem do refleksji, na scenie odbywa się zabawa w przywoływanie duchów.

W spektaklu wykorzystujemy fragment książki „Służące do wszystkiego” Joanny Kuciel-Frydryszak oraz wiersz „Nie mogę trafić” księdza Jana Twardowskiego.

[ENG] 

Once upon a time, not so long ago, they lived in our region. A religious folk healer from Dorposz Szlachecki, the director of the cultural centre in Gostycyn, the village head’s wife from Mała Klonia, Father Lewańczyk’s housekeeper from Łobodów. There was also Mrs. Zosia from the Country Housewives’ Club in Sokołów, Renata – who organised the life of a folk group Bladowiacy, Irena – an athlete from Mędromierz and Amelia – a landowner who taught lessons for women in a palace.

What bound them together? What invisible web connected their lives? And how are they remembered – in the stories, both true and embellished, still retold by those who knew them?

“The Builders” is a story about memory. It invites us to look at the world of strong women from many angles – women who laid down the foundations on which later generations could grow. Through daily, often invisible labor, they built reality, sustained life, and safeguarded values. How do they live on in our collective memory today? With a touch of irony and humour, and an invitation to reflect, the stage becomes a place for a spirited summoning of ghosts.

The performance draws on excerpts from Joanna Kuciel-Frydryszak’s book “Służące do wszystkiego” (Servants for Everything) and the poem “Nie mogę trafić” (I Can’t Find the Way) by Father Jan Twardowski.

FINALIŚCI I FINALISTKI AURORY 2025 | FINALISTS OF THE AURORA 2025

[PL] W dniu 30 czerwca 2025 Jury Aurory. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy w składzie:

Goran Injac, Anna Jazgarska, Agnieszka Lubomira Piotrowska po przeczytaniu 238 tekstów w językach polskim, angielskim, ukraińskim i rosyjskim, których Autorzy pochodzą z Armenii, Azerbejdżanu, Białorusi, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Czech, Estonii, Gruzji, Kazachstanu, Litwy, Polski, Macedonii, Mołdawii, Rumunii, Serbii, Słowacji, Słowenii, Rosji (rezydenci za granicą), Węgier i Ukrainy wybrało jednogłośnie finałową piątkę, w której znalazły się następujące teksty:

 

  • Тaina Romanowa „Вырай” (BIAŁORUŚ) „Wyraj”
  • Danilo Brakočević „Community Wrathlines” (SERBIA) „[Bez]kres gniewnych komentarzy”
  • Michał Kmiecik „Paprykarz szczeciński” (POLSKA)
  • Ivona Marciuš „Sour blood” (CHORWACJA) „Kwaśna krew”
  • Natalija Torżewska „Будь мужиком! (Бабоньки)” (UKRAINA) „Bądź mężczyzną!”

 

W finałowych tekstach Jury doceniło odwagę w podejmowaniu ważnych społecznie i politycznie tematów, takich jak wojna, protesty społeczne czy represje reżimowe. Wyróżnieni autorzy nie wahają się radykalnie komentować rzeczywistości i formułować konkretnych wskazań, zachowując przy tym walory metaforyczne i poetyckie. Ich twórczość pozostaje blisko codziennego doświadczenia, skupiając się na kwestiach pomijanych w debacie medialnej, a jednocześnie wyróżnia się dojrzałym warsztatem.

 

Jury postanowiło także rekomendować do wystawienia teatrom w Polsce i zagranicą następujące teksty:

Małgorzata Margarita Bieńkowska (Polska) – Nawiedzony Toster Pani Watterson

Natálie Bočková (Czechy) – Becoming Robinson

Zuzanna Bojda (Polska) – Pozujcie tak, jakbyście zawsze były szczęśliwe

Leonid Braverman (Rosja) (rezydencja Polska) – Four positions

Michał Buszewicz (Polska) – Dom niespokojnej starości

Andrzej Błażewicz-Mikita Iłinczyk (Polska) – Pigmalion

Lenka Čepková (Słowacja) – Fine, thanks

Davit Gabunia (Gruzja) – How I Fell in Love with O Daughter

Mariusz Gołosz (Polska) – Drogi Dzienniczku. Twoja Faustyna

Jolanta Janiczak (Polska) – Czuję wstyd żyjąc w takim świecie

Luda Tymoshenko (Ukraina) – Війна фрау Козак

Ruslan Khilimonchyk (Białoruś) – Ну, здравствуй, Эмилия!

Kristina Marija Kulinič (Litwa) – GOODWEATHER

Mira Mańka (Polska) – Niewiarygodna historia Małej S.

Olga Maciupa (Ukraina) (rezydencja Polska) – Paraskewa

Marcin Miętus (Polska) – Zawód fryzjer

Oleg Mikhailov (Ukraina) – КАЗКА ПРО СТРАХ

Mina Milošević (Serbia) – LYSISTRATA

Selma Parisi (Bośnia I Hercegowina) – YOU ARE NOT ALONE

Nina Plavanjac (Serbia) – The Aquarium

Barbora Rokytova (Czechy) – I can’t keep up with you

Alina Sarnatska (Ukraina) – Баланс пʼєса

Jarek Skurzyński (Polska) – Plantacja. Dramat zniszczenia w trzech częściach

Olena Stepanenko (Ukraina) – KORTES 2.0

Renata Talan (Białoruś) – Лимб / Limbo

Anna Wakulik (Polska) – Biedermannowie

 

[ENG] On June 30, 2025, the jury of Aurora — the City of Bydgoszcz Drama Award, composed of Goran Injac, Anna Jazgarska, and Agnieszka Lubomira Piotrowska, after reviewing 238 texts written in Polish, English, Ukrainian, and Russian by authors from Armenia, Azerbaijan, Belarus, Bosnia and Herzegovina, Croatia, the Czech Republic, Estonia, Georgia, Kazakhstan, Lithuania, Poland, Macedonia, Moldova, Romania, Serbia, Slovakia, Slovenia, Russia (residing abroad), Hungary, and Ukraine, unanimously selected the final five texts, which are as follows:

 

  • Таina Romanova „Вырай” (BELARUS) “Iriy”
  • Danilo Brakočević “Community Wrathlines” (SERBIA)
  • Michał Kmiecik “Paprykarz szczeciński” (POLAND) „Szczecin Paprikash”
  • Ivona Marciuš “Sour blood” (CROATIA)
  • Nataliya Torzhevska “Будь мужиком! (Бабоньки)” (UKRAINE) “Be a man!”

 

In the final texts, the Jury appreciated the courage to address socially and politically significant issues such as war, social protests, and repressive regimes. The awarded authors do not hesitate to comment on reality in a radical way and to offer concrete guidance, while maintaining metaphorical and poetic qualities. Their work remains closely connected to everyday experience, drawing attention to topics often overlooked in the media, and stands out for its mature craftsmanship.

 

Moreover, the jury would also like to distinguish and recommend the following plays for staging to theatres in Poland and abroad:

 

Małgorzata Margarita Bieńkowska (Poland) – Nawiedzony Toster Pani Watterson

Natálie Bočková (Czech Republic) – Becoming Robinson

Zuzanna Bojda (Poland) – Pozujcie tak, jakbyście zawsze były szczęśliwe

Leonid Braverman (Russia) (Polish residency)– Four positions

Michał Buszewicz (Poland) – Dom niespokojnej starości

Andrzej Błażewicz-Mikita Iłinczyk (Poland) – Pigmalion

Lenka Čepková (Slovakia) – Fine, thanks

Davit Gabunia (Georgia) – How I Fell in Love with O Daughter

Mariusz Gołosz (Poland) – Drogi Dzienniczku. Twoja Faustyna

Jolanta Janiczak (Poland) – Czuję wstyd żyjąc w takim świecie

Luda Tymoshenko  (Ukraine) – Війна фрау Козак

Ruslan Khilimonchyk (Belarus) – Ну, здравствуй, Эмилия!

Kristina Marija Kulinič (Lithuania) – GOODWEATHER

Mira Mańka (Poland) – Niewiarygodna historia Małej S.

Olga Maciupa (Ukraine) (Polish residency) – Paraskewa

Marcin Miętus (Poland) – Zawód fryzjer

Oleg Mikhailov (Ukrainae – КАЗКА ПРО СТРАХ

Mina Milošević (Serbia) – LYSISTRATA

Selma Parisi (Bosnia and Herzegovina) – YOU ARE NOT ALONE

Nina Plavanjac (Serbia) – The Aquarium

Barbora Rokytova (Czech Republic) – I can’t keep up with you

Alina Sarnatska (Ukraine) – Баланс пʼєса

Jarek Skurzyński (Poland) – Plantacja. Dramat zniszczenia w trzech częściach

Olena Stepanenko (Ukraine) – KORTES 2.0

Renata Talan (Belarus) – Лимб / Limbo

Anna Wakulik (Poland) – Biedermannowie

———-

Stowarzyszenie Autorów ZAiKS jest partnerem tegorocznej edycji AURORY i przyzna dodatkowe nagrody dla finalistów i finalistek.

The Society of Authors ZAiKS is the partner of this year’s edition of AURORA and will award additional prizes to the finalists.

 

 

AURORA 2025 – NABÓR OTWARTY / OPEN CALL

fot. Patryk Chenc

[PL]

AURORA 2025 – NABÓR OTWARTY

Już po raz piąty zapraszamy dramatopisarzy i dramatopisarki do zgłaszania tekstów do AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy.

Szczegóły w Regulaminie Nagrody

Zgłoszenie wraz z systemem przesyłania Utworów dostępny jest do dnia 28 kwietnia do godziny 23:59 czasu polskiego.

Formularz zgłoszeniowy – https://form.jotform.com/250581985987074

Kontakt z Sekretarzynią Konkursu Małgorzatą Maciejewską: aurora@teatrpolski.pl.

[EN]

AURORA 2025 – OPEN CALL

For the fifth time we’re inviting playwrights to submit texts for the AURORA. The Drama Award of the City of Bydgoszcz.

Details in Regulations.

The Application along with a Work submission system is open until April 28th 23:59 Polish time.

Application form – https://form.jotform.com/250581985987074

Contact with AURORA Secretary Małgorzata Maciejewska: aurora@teatrpolski.pl.

XXIII edycja Festiwalu Prapremier dobiegła końca! Poznaliśmy laureata IV edycji AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy.

23 listopada podczas uroczystej Gali Finałowej zakończyliśmy XXIII edycję Festiwalu Prapremier, która w tym roku odbyła się pod hasłem PROGRES/REGRES. Tego wieczoru poznaliśmy również nazwisko zwycięzcy IV edycji  AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy! Nagrodę dla najlepszego współczesnego dramatu za sztukę „Say hi to Abdo” otrzymał Mikita Ilyinchyk.

Fot. Patryk Chenc

W styczniu 2024 roku Teatr Polski w Bydgoszczy ogłosił nabór do IV edycji AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy. Zaproszenie do wzięcia udziału w konkursie  skierowaliśmy do autorów i autorek z: Polski, Ukrainy, Białorusi, Litwy, Łotwy, Estonii, Finlandii, Gruzji, Armenii, Węgier, Czech, Słowacji, Albanii, Chorwacji, Serbii, Bośni i Hercegowina, Mołdawii, Rumunii, Macedonii, Słowenii, Bułgarii, Czarnogóry, Kosowa, Kazachstanu, Kirgistanu, Tadżykistanu, Uzbekistanu, Azerbejdżanu, Turkmenistanu.

Nabór tekstów w języku polskim, angielskim, ukraińskim i  rosyjskim trwał do 15 kwietnia. Do tegorocznej AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy zgłoszonych zostało 268 tekstów spełniających wymogi regulaminowe. Wśród nadesłanych utworów znalazło się 163 dramatów w języku polskim, 25 w języku ukraińskim, 30 w języku rosyjskim i 50 w języku angielskim. Ich autorki i autorzy pochodzą z 19 krajów.

Listę finalistów i finalistek konkursu poznaliśmy 30 czerwca 2024 roku. Jury III edycji AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy w składzie: Davit Gabunia, Julia Holewińska, Agnieszka Lubomira Piotrowska, po przeczytaniu 268 utworów z 19 krajów postanowiło zakwalifikować do finału następujące dramaty:

  • „Say hi to Abdo“ autorstwa Mikity Ilyinchyka (Białoruś),
  • „Norman Freeman“ autorstwa Agnieszki Jelonek (Polska),
  • „Na literę F“ autorstwa Lejli Kalamujić (Bośnia i Hercegowina),
  • „Gdzie drzewa lśnią. Zbiór bajek i innych wymysłów“ autorstwa Niny Plavanjac (Serbia),
  • „Luter / Von Bora“ autorstwa Adriana Szafrańskiego (Polska).

Finałowe teksty zostały zaprezentowane publiczności w formie szkiców scenicznych w ramach XXIII edycji Festiwalu Prapremier. Jak co roku, do pracy nad szkicami zaprosiliśmy znakomitych polskich reżyserów i reżyserki – Piotra Pacześniaka, Anitę Sokołowską, Mateusza Atmana i Agnieszkę Jakimiak, Małgorzatę Warsicką oraz Michała Kotańskiego.

Po zapoznaniu się z pięcioma finałowymi sztukami Kapituła AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy 2024 pod przewodnictwem Marka Ravenhilla w składzie: Davit Gabunia, Julia Holewińska, Goran Injac, Agnieszka Lubomira Piotrowska, postanowiła przyznać nagrodę główną w wysokości 50 000 zł Mikicie Ilyinchykowi za sztukę „Say hi to Abdo”.

Kapituła, po długiej i burzliwej dyskusji, podjęła decyzję  o nagrodzeniu utworu, w którym autor, używając mieszanki zabiegów dokumentalnych, autofikcji, fikcji oraz multimediów, eksploruje palące zagadnienia dotyczące migracji, szczególnie tej przebiegającej przez Białoruś w kierunku wschodniej granicy Europy. Swoje dzieło wzbogaca o oryginalne postrzeganie feminizmu pokazane w formie Fem-Jihadu. Ilyinchyk tworzy sztukę, która ma szanse na świeży odbiór w wielu częściach świata. Ironiczna gra znaczeń w „Say Hi to Abdo” zostawia nas z pytaniem, czy czeka nas utopia czy dystopia.

Dodatkowe nagrody dla wszystkich  finalistów przyznało Stowarzyszenie Autorów ZAiKS, które jest partnerem konkursu.

Konkurs dramaturgiczny AURORA organizowany jest od 2021 roku w ramach Festiwalu Prapremier. Został on powołany z okazji jego jubileuszowej 20. edycji. AURORA. Nagroda Dramaturgiczna Miasta Bydgoszczy przyznawana jest za wybitny dramat współczesny. Jego intencją jest poszukiwanie nowych języków, estetyk i kierunków rozwoju współczesnego teatru.

Fot. Patryk Chenc

Mark Ravenhill – przewodniczący Kapituły

Mark Ravenhill – przewodniczący Kapituły – znany dramaturg, absolwent Bristol University, gdzie studiował anglistykę i dramat. Ravenhill jest jednym z najczęściej wystawianych dramatopisarzy brytyjskiego teatru końca XX wieku oraz XXI wieku. Ma na swoim koncie wiele ważnych osiągnięć. Był artystą stowarzyszonym z National Theatre w Londynie oraz pisarzem-rezydentem w Royal Shakespeare Company. Obecnie pełni funkcję członka zarządu Royal Court Theatre. Sztuki Ravenhilla zostały przetłumaczone na wiele języków i były wystawiane na całym świecie.

Jego debiutancka sztuka „Shopping and Fucking”, miała premierę w Royal Court w 1996 roku. Następnie Ravenhill wydał serię sztuk, które dzieliły punkowy charakter oraz gender-queerową agresję jego debiutu, należały do nich: „Faust Is Dead”, która została wyprodukowana przez Actor’s Touring Company i odbyła ogólnokrajowe tournée w 1997 roku, „Handbag”, która zdobyła nagrodę Evening Standard oraz „Some Explicit Polaroids”. W 1999 roku wraz innymi twórcami z Royal Court Theatre otrzymał nagrodę V Europe Prize Theatrical Realities.

Do jego najważniejszych sztuk należą: „Shopping and Fucking” (po raz pierwszy zagrana w 1996 roku), „Some Explicit Polaroids” (1999), „Mother Clap’s Molly House” (2000), „The Cut” (2006), „Shoot Get Treasure Repeat” (2007) oraz „The Cane” (2018).

[ENG]

Mark Ravenhill – chairman of the Chapter – famous playwright, graduate of Bristol University, where he studied English and drama. Mark Ravenhill is an acclaimed playwright who has held prominent roles in the British theatre scene. He has served as Associate Artist at the National Theatre in London and was the writer-in-residence at the Royal Shakespeare Company. Currently, he sits on the board of the Royal Court Theatre. Ravenhill’s plays have been translated into many languages ​​and performed around the world.

His debut play, 'Shopping and Fucking’, premiered at the Royal Court in 1996. Ravenhill then released a series of plays that shared the punk character and gender-queer aggression of his debut, including: 'Faust Is Dead’, which was produced by Actor’s Touring Company and toured nationwide in 1997, 'Handbag’, which won Evening Standard and 'Some Explicit Polaroids’. In 1999, together with other artists from the Royal Court Theatre, he received the V Europe Prize Theatrical Realities.

His most important plays include: 'Shopping and Fucking’ (first performed in 1996), 'Some Explicit Polaroids’ (1999), 'Mother Clap’s Molly House’ (2000), 'The Cut’ (2006), 'Shoot Get Treasure Repeat’ (2007) and 'The Cane’ (2018).

Davit Gabunia – członek jury i Kapituły

Davit Gabunia – (ur. 1982 w Poti, Gruzja) dramaturg, redaktor i tłumacz tekstów z języka angielskiego i szwedzkiego (Wydawnictwo Bakur Sulakauri),  scenarzysta i producent telewizyjny (talk show analityczny RED ZONE, serial “Sztuczne Oddychanie” – 48 odcinków), koordynator międzynarodowych programów edukacyjnych i projektów medialnych (Women’s NGO Taso Foundation, Gruziński Dom Pisarza), kierownik literacki w Royal District Theatre (Tbilisi). Jest dwukrotnym laureatem niezależnej nagrody teatralnej Duruji (2013-14) za najlepszą nową sztukę gruzińską oraz laureatem nagrody literackiej SABA (2014) za najlepszy dramat. Jego sztuki wystawiane były w Royal District Theatre, Badisches Staatstheater Karlsruhe, Rustaveli National Theatre, w teatrach Poti, Batumi i Liberty. Przekłady Gabuni obejmują sztuki Szekspira, Strindberga, Ibsena i wielu współczesnych dramatopisarzy brytyjskich, szwedzkich i niemieckich, a także dwa tomy J.K. Rowling o Harrym Potterze.

Jego debiutancka powieść Falling Apart ukazała się w 2017 roku i stała się krajowym bestsellerem w Gruzji. W 2018 roku książka została wydana przez Rowohlt Berlin w Niemczech pod niemieckim tytułem „Farben der Nacht”.

Wykłada teorię dramatu i kreatywne pisanie na Ilia State University i Royal District Theatre Studio w Tbilisi w Gruzji.

[ENG]

Davit Gabunia – (b. 1982 in Poti, Georgia) playwright, editor and translator of English and Swedish texts (Bakur Sulakauri Publishing House), screenwriter and TV producer (RED ZONE analytical talk show, TV series „Artificial Breathing” – 48 episodes), coordinator of international educational programs and media projects (Women’s NGO Taso Foundation , Georgian House of Writers), literary director at the Royal District Theater (Tbilisi). He is twice the winner of the independent theatre award Duruji (2013-14) for the best new Georgian play of the year; winner of the literary award SABA (2014) for best drama. His plays have been produced at Royal District Theatre, Badisches Staatstheater Karlsruhe, Rustaveli National Theatre, Poti, Batumi and Liberty theatres. Gabunia’s translations include plays by Shakespeare, Strindberg, Ibsen and number of contemporary British, Swedish and German playwrights, as well as two volumes of J.K. Rowling’s Harry Potter series.

His debut novel Falling Apart appeared in 2017 and turned into a national best-seller in Georgia. In 2018 the book was published by Rowohlt Berlin in Germany, under the German title “Farben der Nacht”.

He teaches Drama Theory and Creative Writing at Ilia State University and Royal District Theatre Studio, in Tbilisi, Georgia.

Julia Holewińska – członkini jury i Kapituły

Julia Holewińska – dramatopisarka i dramaturżka, absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej. Autorka następujących dramatów: “Ostatnie dni Eleny i Nicolae Ceaușescu” (reż. Wojciech Faruga – premiera październik 2023), “Katyń. Teoria barw”, (reż. Wojciech Faruga, Teatr Polski w Bydgoszczy, 2021), “Turyści”, “Granice” (reż. Bartek Frąckowiak, Teatr Polski w Bydgoszczy, 2016), “Kalkstein/Czarne Słońce” (reż. Joanna Grabowiecka, Teatr im. Solskiego w Tarnowie/ Teatr Łaźnia Nowa 2015), “Good Night Cowboy” (reż. Kuba Kowalski Teatr im. Szaniawskiego w Wałbrzychu, Teatr WARSawy, 2015), “Dolce Vita” (reż. Kuba Kowalski, Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu, 2014), “Krzywicka/krew” (finał Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2013, Teatr Polskiego Radio, reż. Dobrosława Bałazy, Alina Moś-Kerger, Teatr im. Modrzejewskiej w Legnicy, 2016), “Ziemia niczyja” (reż. Frank Heuel, prem. Fringe Ensamble, Bonn 2012, Teatr Powszechny w Warszawie 2013), “Ciała obce” (reż. Kuba Kowalski, Teatr Wybrzeże 2012; Paweł Wodziński, Teatr Polskiego Radio 2011; Lianne O’Shea, Project Art. Centre, Dublin 2013),
“Rewolucja balonowa” (reż. Sławomir Batyra, Teatr Powszechny w Warszawie 2011; John Currivan, Theatre Upstairs, Dublin 2013, Alina Moś-Kerger, Teatr im. Osterwy w Gorzowie 2014), “12/70” (reż. Thomas Sauerteig, Sala Beckett, Barcelona 2011; Stefanie Hoster, Deutschlandradio 2013) “Zina”, “Wodewil”.

Jest także autorką sztuk dla dzieci: “Skarpety i papiloty” (reż. Tomasz Man, Wrocławski Teatr Lalek, 2013, Robert Drobniuch, Teatr Maska w Rzeszowie, 2016, wydanie książkowe Tashka 2013), “Akademia Pani Beksy” (reż. Robert Drobniuch, Teatr im. Kubuś w Kielcach, 2017), „Czerwony kapturek” (reż. Wojciech Faruga, Teatr Polski w Bydgoszczy, 2022).

Jako dramaturżka i autorka adaptacji pracowała przy m.in: „Dekalogu” (Teatr Narodowy w Warszawie), „Matce Joannie od Aniołów” (Teatr Narodowy w Warszawie), “Kotce na rozpalonym, blaszanym dachu” (Teatr Polski w Poznaniu), “Wichrowych Wzgórzach” (Teatr Studio), “Życie jest snem” (Teatr Wybrzeże), “Mizantropie” (Teatr Polski w Poznaniu), Pani Bovary i “Diabeł i tabliczka czekolady” (Teatr im. Osterwy w Lublinie). Jej sztuki przetłumaczone zostały na angielski, białoruski, chorwacki, czeski, hiszpański, japoński, kataloński, niemiecki, portugalski, rosyjski, rumuński, słowacki, szwedzki, ukraiński i włoski. Publikowała m.in. w „Dialogu”, „Teatrze”, „Kontekstach”, „Tygodniku Powszechnym”, „Dwutygodniku”.

W 2010 roku za sztukę “Ciała obce” otrzymała Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną, w 2012 roku ta sama sztuka znalazła się w finale konkursu Stückemarkt, zaś słuchowisko na podstawie “Ciał obcych” zdobyło brązowy medal w konkursie Prix Europa. “Ciała obce” znalazły się też w finale Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. W 2013 roku sztuka ta ukazała się w amerykańskiej antologii “(A)Pollonia”. W tym samym roku odbyła się prezentacja “Ciał obcych” w New York Theatre Workshop (reż. David Schweizer).

W 2019 roku zadebiutowała jako reżyserka spektaklem “Hiroshima/Love” w Biennale Warszawa. W 2022 roku w Teatrze Polskim w Bydgoszczy wystawiła “Amerykę” na podstawie tekstu stworzonego we współpracy z Tomaszem Szerszeniem. Jest wykładowczynią w Akademii Teatralnej. W latach 2020-2024 pełniła funkcję zastępczyni dyrektora ds. programowych w Teatrze Polskim w Bydgoszczy. Od listopada 2024 roku pełni funkcję Zastępczyni Dyrektora ds. programowych w Teatrze Dramatycznym im. Gustawa Holoubka w Warszawie.

[ENG]

Julia Holewińska –  playwright and dramaturge, graduate of the The Aleksander Zelwerowicz National Academy of Dramatic Art in Warsaw – Theatre Studies Department. Author of over a dozen plays: “Ostatnie dni Eleny i Nicolae Ceaușescu” (“The last days of Elena and Nicolae Ceaușescu”, dir. Wojciech Faruga, Teatr Polski in Bydgoszcz, 2023), “Katyń. Teoria barw”, (“Katyn. The color theory”; dir. Wojciech Faruga, Teatr Polski in Bydgoszcz, 2021), “Turyści” (“Tourists”), “Granice” (“Boundaries”; dir. Bartek Frąckowiak, Teatr Polski in Bydgoszczy, 2016), “Kalkstein/Czarne Słońce” (“Kalkstein/Black Sun”; dir. Joanna Grabowiecka, the Ludwik Solski State Theatre in Tarnów/ Teatr Łaźnia Nowa, 2015), “Good Night Cowboy” (dir. Kuba Kowalski, the Jerzy Szaniawski Drama Theatre in Wałbrzych, Teatr WARSawy, 2015), “Dolce Vita” (dir. Kuba Kowalski, the Jan Kochanowski Theatre in Opole, 2014), “Krzywicka/krew” (“Krzywicka/Blood”; the final of The Gdynia Drama Award 2013; Polish Radio Theatre, dir. Dobrosława Bałazy, Alina Moś-Kerger, The Modjeska Theatre in Legnica, 2016), “Ziemia niczyja” (“Nobody’s Land”; dir. Frank Heuel, prem. Fringe Ensamble, Bonn 2012, Powszechny Theatre in Warsaw, 2013), “Ciała obce” (“Foreign Bodies”; dir. Kuba Kowalski, Wybrzeże Theatre, 2012; dir. Paweł Wodziński, Polish Radio Theatre, 2011; Lianne O’Shea, Project Art. Centre, Dublin, 2013), “Rewolucja balonowa” (“The balloon revolution”; dir.. Sławomir Batyra, Powszechny Theatre in Warsaw, 2011; John Currivan, Theatre Upstairs, Dublin 2013, Alina Moś-Kerger, the Juliusz Osterwa Theatre in Gorzów 2014), “12/70” (dir. Thomas Sauerteig, Sala Beckett, Barcelona 2011; Stefanie Hoster, Deutschlandradio 2013) “Zina”, “Wodewil” (“Vaudeville”).

She is also the author of children’s plays and adaption: „Skarpety i papiloty” (“Socks and Curlers”; directed by Tomasz Man, Wroclaw Puppet Theater, 2013, Robert Drobniuch, Maska Theater in Rzeszow, 2016, book edition Tashka 2013) and „Akademia Pani Beksy” (“Mrs. Crybaby’s Academy”; directed by Robert Drobniuch, Kubuś Theater in Kielce, 2017), „Red Riding Hood” (directed by Wojciech Faruga, Teatr Polski in Bydgoszcz, 2022).

As a playwright and author of adaptations, she worked on, among others: “Decalogue” and „Mother Joan of the Angels” (The National Theatre in Warsaw), „Cat on a Hot Tin Roof” (Polish Theater in Poznan), “Wuthering Heights” (Studio Theater), “Life is a Dream” (Wybrzeze Theater), “Misanthrope” (Polish Theater in Poznan), “Madame Bovary” and “The Devil and a Chocolate Bar” (Osterwa Theater in Lublin).

Her plays have been translated into English, Belarusian, Croatian, Czech, Spanish, Japanese, Catalan, German, Portuguese, Russian, Romanian, Slovak, Swedish, Ukrainian and Italian languages. She has published in „Dialog,” „Theater,” „Contexts,” „Tygodnik Powszechny,” „Dwutygodnik,” among others.

In 2010 she received the Gdynia Drama Award for her play “Ciała obce”, in 2012 the same play was in the finals of the Stückemarkt competition, and an audio drama based on it won the bronze medal in the Prix Europa competition. “Ciała obce” was also in the National Competition for Staging Contemporary Polish Plays. In 2013 “Ciała obce” was included in the American anthology “(A)Pollonia”. The same year it was staged at the New York Theatre Workshop (directed by David Schweizer).

In 2019 Julia Holewińska made her debut as a stage director with the performance “Hiroshima/Love” in the Biennale Warszawa. In 2022, in the Teatr Polski in Bydgoszcz, she staged “America”, based on a text created in collaboration with Tomasz Szerszeń.

Holewińska lectures at the Theater Academy in Warsaw. In the years of 2020-2024 she was a deputy director at the Polish Theatre in Bydgoszcz. Since November 2024 she is a deputy director at the Teatr Dramatyczny im. Gustawa Holoubka in Warsaw.