19.10 | 20:30 | TEATR WOJNY rozmowa Mai Kleczewskiej i Zheni Doliak

19.10 | g. 20.30 | mała scena TPB

prowadzenie Zhenia Doliak

W tym roku w ramach kolejnej edycji Festiwalu Prapremier badamy i rozpoznajemy pola, na których współczesny teatr toczy walkę. Jednak zdarzają się okoliczności, które sprawiają, że niebezpieczną walką jest już samo tworzenie teatru.

W maju bieżącego roku polska reżyserka teatralna, laureatka wielu najważniejszych krajowych i europejskich nagród wyreżyserowała “Dziady” Adama Mickiewicza w Narodowym Akademickim Teatrze Dramatycznym im. Iwana Franki w Iwano-Frankiwsku. O tej produkcji, która wydarzyła się wobec trwającej w Ukrainie wojny, a próby przerywane były kolejnymi alarmami bombowymi rozmawiać z reżyserką będzie Zhenia Doliak, aktorka Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Wstępem do rozmowy będzie projekcja fragmentów nagrania spektaklu.

Maja Kleczewska

Studiowała psychologię na Uniwersytecie Warszawskim i reżyserię w Akademii Teatralnej w Warszawie, gdzie obecnie pracuje jako wykładowca na kierunku reżyserii.
Jest absolwentką krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych, debiutowała spektaklem „Jordan” A. Reynolds and M. Buffini w 2001 roku w Teatrze Słowackiego w Krakowie. Zawodowo związana z teatrami w Krakowie, Warszawie, Hamburgu, Ljublianie , Poznaniu, Opolu, Bydgoszczy, Wałbrzychu.
Jej spektakle były pokazywane na festiwalach w Wenecji („Wściekłość” Jelinek), Paryżu („Sen nocy letniej” Szekspira) , Londynie („Makbet” Szekspira) , Berlinie („Sen nocy letniej” Szekspira), Tibilisi („Zmierzch bogów” wg scenariusza L. Viscontiego), Seulu („Makbet” Szekspira), Madrycie („Pod presją” wg scenariusza J. Cassavetesa) , Nitrze („Woyzeck” A. Buchnera), Moskwie („Babel” Jelinek), Sankt Petersburg („Fedra” wg własnego scenariusza).
Dwukrotna laureatka nagrody Laur Konrada na festiwalu Interpretacje w Katowicach ( za spektakle „Woyzeck” Buchnera i „Dybuk” Anskiego) Trzykrotna laureatka nagrody Olśnienia Onetu (za „Hamleta” Szekspira, „Pod presją” wg J. Cassavetesa, „Dziady” Mickiewicza) Laureatka Paszportu Polityki (2006). Otrzymała również Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2013), Nagrodę Srebrny Lew na Biennale di Venezia (2017), Nagrodę miesięcznika Teatr im. K. Swinarskiego (2018) oraz Grand Prix Festiwalu Boska Komedia (2018).

Zhenia Doliak

Ukraińska aktorka, absolwentka Narodowego Uniwersytetu Teatru, Filmu i Telewizji I.K. Karpenko-Kary w Kijowie. W latach 2020-2022 aktorka Ukraińskiego Akademickiego Teatru Muzyczno-Dramatycznego im. Wasyla S. Wasylki w Odessie. Występowała m.in. w spektaklu „Demony” na podstawie sztuki Natalii Worożbyt (Lidka), inscenizacji powieści Horace’a McCoya „Czyż nie dobija się koni?” (Ruby), „Pippi Pończoszanka” w inscenizacji Leny Laguszonkowej (Pippi), czy w „Jarmarku soroczyńskim” na podstawie Mikołaja Gogola w reżyserii Konstantina Pivovarova. Od 2022 roku aktorka Teatru Polskiego im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy, gdzie można ją zobaczyć w “Ameryce” Julii Holewińskiej, “Komediantce” w reżyserii Anity Sokołowskiej i “Stelli Walsh. Najszybszej osobie świata” Anny Mazurek w reżyserii Jana Jelińskiego.

Wspólna Walka – OPEN CALL dla organizacji pozarządowych i twórców niezależnych z Bydgoszczy!

Ogłaszamy nabór projektów do Konkursu, kierowanego do organizacji pozarządowych, stowarzyszeń, fundacji, spółdzielni, grup zrzeszonych, niezależnych twórców i twórczyń oraz animatorów i animatorek kultury posiadających osobowość prawną – prowadzących działalność na terenie Miasta Bydgoszcz. Celem Konkursu jest wyłonienie najciekawszych i najbardziej wartościowych niezależnych projektów, które zostaną zrealizowane w Teatrze Polskim w Bydgoszczy.

Poszukujemy lokalnych grup, które chcą realizować własne, autorskie projekty artystyczno-społeczne. Tematyka projektów powinna się odnosić do hasła programowego Festiwalu: „POLA WALKI”. Zapraszamy do przesyłania propozycji działań partycypacyjnych, zaangażowanych społecznie, projektów site-specific, propozycji warsztatowych, czy projektów interdyscyplinarnych. Pozostawiamy Wam POLE do tworzenia i działania.

Projekty do Konkursu można przesyłać do 12 listopada b.r. do godz. 23:59 na adres: edukacja@teatrpolski.pl

Spośród nadesłanych propozycji wybierzemy 1 projekt, który otrzyma dofinansowanie na realizację w wysokości do 5 000,00 PLN. Wyniki naboru poznamy do 17 listopada b.r.

 

Załącznik nr 1 – FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY

Załącznik nr 2 – ZGODA NA PRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH

Załącznik nr 3 – REGULAMIN KONKURSU

KONTAKT do Koordynatora Konkursu:

Cezary Markiewicz
tel. 723 505 725
cezary.markiewicz@teatrpolski.pl

 

Konkurs organizowany jest w ramach Festiwalu Prapremier POLA WALKI Bydgoszcz 2023 Kujawy/Pomorze dzięki wsparciu Urzędu Miasta Bydgoszczy.

22.10 | 12:00 | Strefa Militarna – spacer performatywny | Mikita Ilyinchyk

22.10 | niedziela | g. 12.00 | start przy: Pomniku Łuczniczki w Parku Jana Kochanowskiego przy ul. 20 stycznia 1920 roku

Bydgoszcz jest nazywana „Polską stolicą NATO”. To właśnie tutaj znajdują się siedziby jednostek Paktu Północnoatlantyckiego. Miasto stanowi nowoczesne centrum militarnego potencjału kraju. Tutaj możemy czuć się bezpieczni i chronieni. Ale czy na pewno?
W ramach swojego kolejnego projektu artystycznego Mikita Ilyinchyk przygląda się sferze bezpieczeństwa militarnego Bydgoszczy. Analizując współczesny krajobraz miasta, bada, w jaki sposób wpływa on na psychologiczne poczucie bezpieczeństwa i świadomość jego mieszkańców. Czy bliska obecność NATO sprawia, że czujemy się bezpieczni? Czy myślimy o potencjalnych zagrożeniach, mijając placówkę wojskową w drodze do sklepu? Czy Bydgoszcz jest centrum bezpieczeństwa całego kraju, czy może potencjalną strefą działań wojennych? Czy baza NATO może być pułapką? Zadając te pytania, Ilyinchyk zestawia współczesność ze źródłami historycznymi i eksplorując miejsca pamięci, poszukuje tożsamości Bydgoszczy jako pola pokoju/walki.
Mikita Ilyinchyk jest dramaturgiem i reżyserem polskiego pochodzenia urodzonym na Białorusi. W 2021 roku jego sztuka „Dark Room” zwyciężyła w pierwszej edycji konkursu AURORA. W ramach rezydencji, przyznanej jako nagroda specjalna dyrekcji Teatru Polskiego w Bydgoszczy, wyreżyserował spektakl „F***ing in Brussels”, którego premiera odbyła się podczas zeszłorocznego Festiwalu Prapremier. Obecnie Ilyinchyk mieszka w Bydgoszczy, rozwijając swoje projekty artystyczne, realizowane zarówno w kraju, jak i za granicą.
„STREFA MILITARNA” to zaproszenie do udziału w spacerze performatywnym, w którym różnorodne narzędzia, media i formy cyfrowe, staną się przewodnikami po militarnym obliczu miasta. Podążając za tą interaktywną narracją, odkrywamy na nowo oswojone już przestrzenie, prowokujemy do spojrzenia z odmiennych perspektyw i ujawniamy dualizm znaczeń. 22. października o godzinie 12.00 zapraszamy pod pomnik Łuczniczki w parku Jana Kochanowskiego (Aleje Adama Mickiewicza), gdzie rozpoczniemy wspólny spacer, którego przewodnikiem będzie autor projektu, Mikita Ilyinchyk.
Projekt „STREFA MILITARNA” jest częścią procesu powstawania nowej sztuki Mikity Ilyinchyka. Projekt realizowany jest w ramach programu Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie – III edycji rezydencji artystycznych IT dla twórczyń i twórców z Białorusi i Ukrainy.

Joanna Bednarczyk – „Ifigenia”

[PL]

Joanna Bednarczyk – absolwentka psychologii i filologii rosyjskiej w ramach MISH na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Wydziału Reżyserii Dramatu AST w Krakowie. W 2014 roku rozpoczęła współpracę jako dramaturżka i adaptatorka z Pawłem Miśkiewiczem przy spektaklu „Kto wyciągnie kartę wisielca, kto błazna” (MOS, Kraków). Wspólnie zrealizowali jeszcze osiem spektakli. Bednarczyk współpracowała także z Eweliną Marciniak, Łukaszem Twarkowskim i z Michałem Borczuchem. Spektakle, które współtworzyła, były pokazywane na międzynarodowych festiwalach (Ruhrtrienalle, Salzburger Festspiele, Berliner Theatertreffen, Radikal Jung, Divine Comedy, Holland Festival, Brandhaarden – Female Voices, theAtrium). W 2021 zadebiutowała jako reżyserka przedstawieniem „Kordian i Cham. Powidok folwarczny” w Teatrze Polskim w Poznaniu.

 

[ENG]

Joanna Bednarczyk – a graduate of psychology and russian philology at Jagiellonian University and the Faculty of Drama Direction of AST in Krakow. In 2014, she began working as a playwright and adaptor with Pawel Miśkiewicz on the play „Who pulls the hanged man’s card, who pulls the devil’s” (MOS, Krakow). Together they produced eight more performances. She also has worked with Ewelina Marciniak, Lukasz Twarkowski and Michał Borczuch. The plays she co-created were shown at international festivals (Ruhrtrienalle, Salzburger Festspiele, Berliner Theatertreffen, Radikal Jung, Divine Comedy, Holland Festival, Brandhaarden – Female Voices, theAtrium). In 2021 she made her debut as a director with the production „Cordian and Cham. The Afterimage of the Farmhouse” at the Polish Theater in Poznan.

 

RU:

Иоанна Беднарчык – окончила факультет психологии и русской филологии в рамках Межфакультетского индивидуального гуманитарного обучения Ягеллонского университета и факультет режиссуры драмы Академии театрального искусства в Кракове. В 2014 г. начала работать с Павлом Миськевичем над пьесой „Кто тянет карту палача, кто тянет карту шута” (Малопольский сад искусств, Краков) в качестве драматурга). Вместе они поставили еще восемь пьес. Беднарчик также работала с Эвелиной Марциняк, Лукашем Тварковским и Михалом Борчухом. Спектакли созданные в соавторстве с ней были показаны на международных фестивалях (Ruhrtrienalle, Salzburger Festspiele, Berliner Theatertreffen, Radikal Jung, Divine Comedy, Holland Festival, Brandhaarden – Female Voices, theAtrium). В 2021 году состоялся ее режиссерский дебют в Польском театре в Познани – постановка пьесы „Кордиан и Хам. Деревенский послеобраз” .

 

Danilo Brakočević – „Odporność szkła hartowanego”

tytuł oryginalny «Otpornost kaljenog stakla»

[PL]

Danilo Brakočević – aktor i pisarz pochodzący z Belgradu w Serbii. Ukończył studia aktorskie na Akademii Sztuk Pięknych w Nowym Sadzie, po czym spędził rok studiując teatr w edukacji na Uniwersytecie w Bergen w Norwegii oraz rok komunikacji międzykulturowej na Akademii Teatralnej w Szanghaju. Poza aktorstwem pisze recenzje filmowe dla portalu Filmoskopija, zajmuje się tworzeniem teatru dla dzieci i młodzieży, a także pisze sztuki teatralne, poezję i prozę. W 2022 roku ukazała się jego pierwsza książka p.t. Sundries.

 

[ENG]

Danilo Brakočević – an actor and a writer from Belgrade, Serbia. He completed his bachelor and master’s studies in acting at the Academy of Arts in Novi Sad, after which he spent a year in Norway studying theatre in education and a year to study intercultural communication at the Shanghai Theatre Academy. Apart from acting, he is writing film reviews for Filmoskopija,  engaged in making theatre for children and young audience, writing plays, poetry and prose. His first book of short forms Sundries was published in 2022.

 

[RU] 

Данило Бракочевич – актер и писатель из Белграда, Сербия. Окончил Академию изящных искусств в Нови-Саде по специальности „актерское мастерство”, после чего год изучал театр в образовании в Бергенском университете в Норвегии и год – межкультурную коммуникацию в Шанхайской театральной академии. Помимо актерской деятельности, он пишет рецензии на фильмы для сайта Filmoskopija, создает театр для детей и молодежи, пишет пьесы, стихи и прозу. В 2022 году вышла его первая книга под названием Sundries.

 

Lena Laguszonkowa – „Zakon pościelonych łóżek”

tytuł oryginalny «Орден застеленных кроватей»

[PL]

Lena Laguszonkowa – ukraińska dramatopisarka, absolwentka wydziału historii Ługańskiego Państwowego Uniwersytetu im. Tarasa Szewczenki. Debiutowała jako dramatopisarka w 2018 sztuką „BAZA”, opowiadającą o kobietach i prostytucji, prezentowaną podczas festiwalu Tydzień Sztuki Aktualnej (Тиждень актуальной пьесы). Jej dotychczasowy dorobek obejmuje osiem sztuk, które były wystawiane w teatrach w Kijowie, Charkowie i Odessie. Współpracuje z Młodym Teatrem oraz Teatrem PostPlay, współtworzy projekty dla Narodowego Stowarzyszenia Działaczy Teatralnych Ukrainy, jest współzałożycielką Teatru Dramaturgów w Kijowie. Od marca 2022 roku mieszka i pracuje w Polsce, gdzie współpracowała z takimi teatrami jak Teatr Polski w Bydgoszczy, TR Warszawa i Teatr Powszechny.

Jest laureatką konkursów Tydzień Sztuki Aktualnej i Drama.UA, oraz finalistką pierwszej edycji AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy (sztuka p.t. „Matka Gorkiego“). W 2022 roku została nagrodzona The European New Talent Drama Award.

 

[ENG]

Lena Lagushonkova- Ukrainian playwright, graduate of the History Faculty of the Taras Shevchenko National University in Luhansk. She made her debut as a playwright in 2018 with the play „BAZA,” a story about women and prostitution, presented during the Week of the Present Art festival (Тиждень актуальной пьесы). Her work to date comprises eight plays, which have been performed at theatres in Kyiv, Kharkiv and Odessa. She works with the Young Theatre and the PostPlay Theatre, co-curates projects for the National Association of Theatre Activists of Ukraine, and is the co-founder of the Theatre of Playwrights in Kyiv. Since March 2022, she has lived and worked in Poland. She has worked with theatres such as Teatr Polski in Bydgoszcz, TR Warsaw and Teatr Powszechny.

She is a winner of the Week of Present Art Competition and Drama.UA, a finalist in the first edition of the AURORA. The Drama Award of the City of Bydgoszcz (with a play „Gorky’s Mother”). In 2022 she received The European New Talent Drama Award.

 

[RU]

Лена Лягушонкова- украинская драматург, выпускница исторического факультета Луганского государственного университета имени Тараса Шевченко. Дебютировала в 2018 году с пьесой „BAZA” о женщинах и проституции, представленной в рамках фестиваля „Неделя актуального искусства” (Тиждень актуальной пьесы). На сегодняшний день на её счту  восемь спектаклей, которые были поставлены в театрах Киева, Харькова и Одессы. Сотрудничает с Молодым театром и театром PostPlay, является соавтором проектов Национальной ассоциации театральных деятелей Украины, соучредителем киевского “Театра Драматургов”. С марта 2022 года живет и работает в Польше, где сотрудничает с такими театрами, как Польский театр в Быдгощи, TR Варшава и Повшехны.

Является лауреатом конкурсов „Неделя актуального искусства” и Drama.UA, а также финалистом первого выпуска АВРОРЫ – драматургической премии города Быдгощи (пьеса „Мать Горького”). В 2022 году она была удостоена престижной европейской премии The European New Talent Drama Award.

Małgorzata Maciejewska – „Rigor Mortis”

[PL]

Małgorzata Maciejewska – dramatopisarka, dramaturżka i reżyserka. Absolwentka Wiedzy o teatrze i Performatyki na Uniwersytecie Jagiellońskim, oraz reżyserii na PWST (specjalność dramaturgiczna). 

Laureatka pierwszej nagrody w konkursie dramatopisarskim im. Tadeusza Różewicza za dramat „Feblik”. Laureatka konkursu stypendialnego Instytutu Teatralnego „Dramatopisanie” 2023. Finalistka konkursu „Połów. Prozatorskie Debiuty 2022” organizowanego przez Biuro Literackie za powieść „Ta sama rzeka”. Rezydentka Programu Dramatopisarskiego Teatru im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu za tekst „Chodźcie, chodźcie”. Zwyciężczyni zamojskiej edycji konkursu dla młodych dramatopisarzy „Szukamy Polskiego Szekspira” oraz konkursu dla młodych poetów „Debiut”. Stypendystka Fundacji Agory i Stypendium Rektora dla najlepszych studentów UJ.

Wyróżniona przez czasopismo “Teatr” w Rankingu Najlepsi, Najlepsze za adaptację „Jak być kochaną” w Teatrze Narodowym w Warszawie. 

 

[ENG]

Małgorzata Maciejewska- playwright, dramaturgist, director. Graduate of the Studies in Theater and Performatics at the Jagiellonian University and Directing (a specialization in playwriting) at the PWST. 

Winner of the first prize in the Tadeusz Różewicz playwriting competition for her drama „Feblik”. Winner of the Theater Institute’s scholarship competition „Dramatopisanie” 2023. Finalist of the competition „Połów. Prozatorskie Debiuty 2022” organized by the Literary Bureau for her novel „Ta sama rzeka”. Resident of the Playwriting Program of the Jerzy Szaniawski Theater in Walbrzych for the text „Chodźcie. Chodźcie”. Winner of the Zamość edition of the competition for young playwrights „Looking for Polish Shakespeare” and the competition for young poets „Debiut”. Scholarship holder of the Agora Foundation and the Rector’s Scholarship for the best students of the Jagiellonian University.

Honored by “Teatr” magazine in the Best ranking for her adaptation of „How to be Loved” at the National Theater in Warsaw.

 

[RU]

Малгожата Мацеевска – автор пьес, драматург и режиссер. Окончила факультет театра и перформанса Ягеллонского университета и режиссерский факультет Государственной драматической школы имени Людвика Сольского (по специальности „драма”). 

Лауреат первой премии конкурса драматургии имени Тадеуша Ружевича за драму „Феблик”. Лауреат конкурса стипендий Театрального института „Драматописание” в 2023 г. Финалистка конкурса „Улов. Прозаические дебюты 2022”, организованного Biuro Literackie, за роман „Та же самая река” („Ta sama rzeka”). Резидентка программы драматургии Театра им. Ежи Шанявского в Валбжихе за текст „Давай, давай”. Победительница конкурса молодых драматургов „В поисках польского Шекспира” и конкурса молодых поэтов „Дебют” в Замостье. Обладательница стипендии фонда „Агора” и ректорской стипендии для лучших студентов Ягеллонского университета.

Отмечена журналом „Театр” за лучшую адаптацию спектакля „Как быть любимым” в Национальном театре в Варшаве.

Tomislav Zajec – „Znikanie”

tytuł oryginalny «Nestajanje»

[PL]

Tomislav Zajec – dramatopisarz, dramaturg (związany przede wszystkim z Zagrzebskim Teatrem Młodych), scenarzysta, poeta, prozaik. Absolwent Akademii Sztuki Dramatycznej w Zagrzebiu, gdzie pracuje od 2007 roku jako wykładowca (obecnie profesor nadzwyczajny, prowadzi zajęcia z dramatopisarstwa i scenopisarstwa). Jego utwory zostały włączone do wielu ważnych chorwackich i zagranicznych antologii prozy, poezji i dramatu. 

Jest autorem kilkunastu tekstów dramatycznych, które był wystawiane w teatrach w Chorwacji i innych krajach europejskich, ale też w Ameryce Południowej. Sztuki Zajeca ukazały się w przekładzie na język angielski, niemiecki, węgierski, rosyjski, francuski, słoweński, hiszpański i polski [„Mleko i Mała Moskwa“ w czasopiśmie „Dialog”, „John Smith, księżna Walii“ w antologii „Kroatywni”, 2012; „Trzeba wyprowadzić psa“ w zbiorze „(Nie tylko) fragmenty. Wybór nowych dramatów chorwackich“, 2019].

Za dramat „Trzeba wyprowadzić psa“ otrzymał w 2018 roku Grand Prix na 29 Journées de Lyon des Auteurs de Theatre. Jest sześciokrotnym laureatem Nagrody im. Marina Držicia, został także dwukrotnie uhonorowany nagrodą Marul podczas festiwalu Dni Marulicia, a także wieloma innymi nagrodami za twórczość literacką i dramaturgiczną oraz za scenariusz (do filmów „Majka asfalta – Matka na gigancie“, reż. Dalibor Matanić i „Trzeba wyprowadzić psa“, reż. Filip Peruzović). 

 

[ENG]

Tomislav Zajec – a playwright, dramaturge (dramaturgy associate of the Zagreb Youth Theatre in Zagreb), scriptwriter, poet, and novelist. He graduated from the Academy of Dramatic Art in Zagreb, where he currently works as an associate professor. His works are included in many important Croatian and foreign anthologies of prose, poetry and drama. 

He is the author of twelve dramatic texts, which were staged in theatres in Croatia and other European countries: Bosnia and Herzegovina, Slovenia, France, Romania, Great Britain, and also in South America (Argentina). His dramatic texts were translated into English, German, Hungarian, Russian, French, Slovenian, Spanish and Polish.

For his drama „Someone Should Walk the Dog“ he received the Grand Prix at 29 Journées de Lyon des Auteurs de Theatre in 2018. He is a six-time winner of the Marin Držić Award. He was also twice awarded the Marul Prize at the Marulićevi dani festival, as well as many other awards for his literary and dramatic work and for the screenplay (for the film „Mother of AsphaltMajka asfalta”, directed by Dalibor Matanić and „Someone Should Walk the Dog“, directed by Filip Peruzović).

 

[RU]

Томислав Заец – автор текстов, драматург, в основном сотрудничающий с Загребским молодежным театром, сценарист, поэт и прозаик.. Выпускник Академии драматического искусства в Загребе, где работает с 2007 г. в качестве преподавателя (в настоящее время – доцент, преподает драматургию и сценарное мастерство). Его произведения включены во многие важные хорватские и зарубежные антологии прозы, поэзии и драматургии. 

Является автором нескольких драматических текстов, которые были поставлены в театрах Хорватии и других европейских стран, а также в Южной Америке. Пьесы Зайеца опубликованы в переводах на английский, немецкий, венгерский, русский, французский, словенский, испанский и польский языки [„Молоко и маленькая Москва” в журнале „Диалог”, „Джон Смит, принцесса Уэльская” в антологии „Кроативни”, 2012; „Надо выгулять собаку” в сборнике „(Не только) фрагменты. Подборка новых хорватских драм”, 2019].

В 2018 году за драму „Надо выгулять собаку” был удостоен Гран-при 29-го Лионского театрального журнала. Пятикратный лауреат премии Марины Држич, дважды удостоен премии „Марул” в рамках фестиваля „Дни Марулича”, а также многих других наград за литературные и драматические произведения и за сценарий (за фильмы „Мать асфальта”, режиссер Далибор Матанич, и „Надо выгулять собаку”, режиссер Филип Перузович).

13.10 | 19:00 | Zniknięcia | reż. Cristian Ban | INAUGURACJA FESTIWALU

13.10 | piątek | g. 19.00 | Teatr Kameralny w Bydgoszczy | KUP BILET 

Teatrul Andrei Mureșanu Sfântu Gheorghe | Rumunia

tekst Elise Wilk

reżyseria Cristian Ban

scenografia Irina Chirilă

animacje Ordog Gyarfas Agota

obsada Elena Popa, Anca Pitaru, Mădălina Mușat, Sebastian Marina, Costi Apostol,  Iulian Trăistaru

Spektakl „Zniknięcia” oparty jest na tekście Elise Wilk, za który autorka zdobyła w ubiegłym roku AURORĘ. Nagrodę Dramaturgiczną Miasta Bydgoszczy.

„Zniknięcia” Elise Wilk to saga obejmująca kilkadziesiąt lat, opowiadająca o losach trzech pokoleń rodziny Sasów siedmiogrodzkich (mniejszości niemieckiej w Rumunii). Kolejne epizody osadzone są w istotnych momentach historii: pod koniec II wojny światowej, w okresie obalenia reżimu Ceaușescu oraz przyjęcia Rumunii do Unii Europejskiej.

Naprzemiennie wykorzystując fragmenty narracyjne i sceniczne, „Zniknięcia” opowiadają o traumie społeczeństwa, użyczając głosu zmarłym i jeszcze nienarodzonym.

W swoim charakterystycznym stylu, zachowującym balans między humorem a powagą, reżyser przybliża publiczności historię saksońskiej rodziny mieszkającej w Rumunii, która przez różne okoliczności towarzyszące ich egzystencjalnej podróży została zmuszona do życia w rozłące.

„Spektakl będzie intymnym spotkaniem widzów z historią saksońskiej rodziny żyjącej w Rumunii, zaczynającą się w 1944 roku i trwającą aż do chwili obecnej. Jest to wyjątkowy tekst i cieszę się, że po wielu latach po wielu latach starań, współpraca z Elise odbywa się właśnie w Sf. Gheorghe w towarzystwie, z którym odważyłbym się wystawić każdy spektakl”, mówi reżyser Cristian Ban.

Projekt współfinansowany przez Rumuński Instytut Kultury w ramach programu CANTEMIR, zapewniającego wsparcie finansowe projektów kulturalnych przeznaczonych dla środowiska międzynarodowego. Rumuński Instytut Kultury nie bierze odpowiedzialności za treść materiału.

ENG

DISAPPEARING | CRISTIAN BAN

13.10 | 7 p.m. | Teatr Kameralny | INAUGURATION OF THE FESTIVAL

Teatrul Andrei Mureșanu Sfântu Gheorghe | Romania

directed by Cristian Ban

script Elise Wilk

scenography Irina Chirila

animation Ördög Gyárfás Ágota

 

cast Sebastian Marina, Elena Popa, Anca Pitaru, Iulian Trăistaru, Costi Apostol, Mădălina Mușat

 

Elise Wilk’s „Disappearing” is a saga spanning over decades, telling a story of three generations of Transylvanian Saxon family living as a German minority in Romania. The next events are set in significant moments in history: the end of a World War II, the time of the overthrow of the Ceaușescu regime and the the accession of Romania to the European Union.

In his characteristic style, which harmoniously combines humour with serious notes, director Cristian Ban brings to the audience the story of a Saxon family in Romania, which is forced to live separately by the contexts of certain moments of its existential journey.

„The show will be a very intimate encounter between the audience and the story of a Saxon family in Romania, from 1944 to the present. It’s a very special text and I’m glad that, after many years of seeking to work together, the collaboration with Elise happens precisely in Sf. Gheorghe, with the company with which I would have the courage to do any performance”, says director Cristian Ban.

This project is co-financed by the Romanian Cultural Institute through the Cantemir Programme – a funding framework for cultural projects intended for the international environment. The Romanian Cultural Institute cannot be held responsible for the content of this material.

14.10 g. 19:00 | 15.10 g. 16:00 | Ostatnie dni Eleny i Nicolae Ceaușescu | reż. Wojciech Faruga

14.10 | sobota | g. 19.00 | mała scena TPB | PREMIERA | KUP BILET 

15.10 | niedziela | g. 16.00 | mała scena TPB | KUP BILET 

Teatr Polski w Bydgoszczy

reżyseria, scenografia, kostiumy i światło Wojciech Faruga

tekst i dramaturgia Julia Holewińska

muzyka Radosław Duda

przygotowanie wokalne Natalia Kawałek

choreografia Bartłomiej Gąsior

twórcy Bartłomiej Chmara, Daria Główczyńska

producentka Magdalena Niedźwiecka

inspicjentka, asystentka reżysera Hanna Gruszczyńska

 

występują Mirosław Guzowski, Damian Kwiatkowski, Karol Franek Nowiński, Michalina Rodak, Małgorzata Trofimiuk, Małgorzata Witkowska, Marcin Zawodziński

 

W nowym, autorskim tekście Julii Holewińskiej „Ostatnie dni Eleny i Nicolae Ceaușescu” twórcy i twórczynie przyglądają się zmierzchowi dyktatury rumuńskich przywódców. Dramat pokazuje upadek władców, śledzi etapy, w których z bogów stają się więźniami i w końcu giną.

W grudniu 1989 roku małżeństwo Ceaușescu widziało, co dzieje się na ulicach i jak demonstranci reagują na ich widok, jednak nie dopuścili do siebie myśli, że to właśnie przeciwko nim zwraca się społeczeństwo. Zdaniem obojga ich sytuacja wynikała ze zdrady. Ceauşescu do samego końca odrzucali zarzut o wpędzenie kraju w głód i nędzę, wskazywali za to na osiągnięte przez nich sukcesy. Twórców i twórczynie przedstawienia interesują też losy i zachowania osób, które towarzyszyły małżeństwu w ich ostatnich godzinach.

Nasze wyobrażenia o wojnie, ale także dyskursy filozoficzne z drugiej połowy XX wieku utraciły swój sens. Słynna koncepcja Francisa Fukuyamy głosząca koniec historii brzmi dziś jak chichot Historii.

Dziś cały demokratyczny świat czeka na obalenie Wladimira Putina. 33 lata temu oczy świata zwrócone były w stronę Rumunii i obalenia rządów Nicolae i Eleny Ceaușescu. Ostatnie dni ich dyktatury, a następnie rozstrzelanie przed kamerami na nowo ustawiły optykę rewolucji, ale też medialnego show, jakim niewątpliwie była ta egzekucja.

Spektakl otrzymał patronat Rumuńskiego Instytutu Kultury.

W spektaklu wykorzystywane są głośne efekty dźwiękowe (m.in. wystrzały z broni palnej). Osoby wrażliwe na ten rodzaj efektów prosimy o zachowanie szczególnej ostrożności.

ENG

THE LAST DAYS OF ELENA AND NICOLAE CEAUȘESCU | WOJCIECH FARUGA

14.10 | 7 p.m. | mała scena TPB | PREMIERE

15.10 | 4 p.m. | mała scena TPB

Teatr Polski w Bydgoszczy

directed by Wojciech Faruga

scenograpgy, costumes and  lights Wojciech Faruga

script and dramaturgy Julia Holewińska

music Radosław Duda

vocal preparation Natalia Kawałek

choreography  Bartłomiej Gąsior

producers Bartłomiej Chmara, Daria Główczyńska

produced by Magdalena Niedźwiecka

stage manager, director’s assistant Hanna Gruszczyńska

 

cast Mirosław Guzowski, Damian Kwiatkowski, Karol Franek Nowiński, Michalina Rodak, Małgorzata Trofimiuk, Małgorzata Witkowska, Marcin Zawodziński

 

In the new original text by Julia Holewińska, „The Last Days of Elena and Nicolae Ceaușescu”, the creators look at the twilight of the Romanian leaders’ dictatorship. The drama shows the fall of the overlords and traces the stages in which they go from being gods to prisoners and eventually perish. In December 1989, Nicolae Ceaușescu and his wife Elena saw what was happening on the streets and how the demonstrators were reacting to the sight of them. Still, they did not allow themselves to think that the public was turning against them. According to both of them, their situation resulted from a betrayal. Until the very last moment, Ceauşescu rejected the accusation that they had driven the country into hunger and misery; instead, pointing to the successes they had achieved. The performance’s creators are also interested in the fate and behavior of those who accompanied the couple in their final hours.

Our ideas about war and the philosophical discourses of the second half of the 20th century have lost meaning. Francis Fukuyama’s famous concept proclaiming the end of history today sounds like history’s giggle.

Today, the entire democratic world is waiting for the overthrow of Vladimir Putin. Thirty-three years ago, the world’s focus was on Romania and the fall of the governments of Nicolae and Elena Ceaușescu. The final days of their dictatorship and the subsequent televised execution reshaped the perception of the revolution, solidifying the undeniable nature of the event in the media.

The performance received the patronage of the Romanian Cultural Institute.

This production contains loud sound effects (such as gunshots). People sensitive to this type of sound effects are advised to keep caution.