Miesiąc: październik 2024

13.11 | środa | g. 19.00 | Teatr Polski w Bydgoszczy | KUP BILET 

WIELE KOŃCÓW ŚWIATA | Julia Holewińska, Radosław Duda, Tomasz Szerszeń | WYKŁAD PERFORMATYWNY

Katastrofa nie zapowiada się, katastrofa się wydarza – dziś, u progu klimatycznej apokalipsy, słowa te brzmią nadzwyczaj wyraźnie. Co łączy katastrofy wojenne z tymi naturalnymi i ekologicznymi? Co możemy wyczytać z efemerycznych archiwów destrukcji? Jak prywatne historie łączą z oficjalną pamięcią?
Na co patrzy nekroturysta? Wiele końców świata to wykład performatywny, łączący tekst, video i muzykę oraz spajający namysł nad archiwami destrukcji
z zapisem podróży do miejsc katastrof: do Fukuszimy, Hiroszimy, Auschwitz, Pompejów.

 

14.11 | czwartek | g. 19.00 | Bydgoskie Centrum Targowo-Wystawiennicze | KUP BILET 

Wrocławski Teatr Współczesny | Polska

tłumaczenie Agata Kozak

reżyseria Katarzyna Kalwat

adaptacja Sandra Szwarc

tekst sceniczny Krzysztof Szekalski

fotografie, scenografia Zbigniew Libera

muzyka Teoniki Rożynek

transkrypcja języka, video Natalia Mentkowska

koordynacja scen intymnych Krystyna Lama Szydłowska

realizacja video Agnieszka Piesiewicz

realizacja dźwięku Maciej Rzońca

realizacja światła Jacek Mieczkowski

inspicjentka Justyna Bartman-Jaskuła

 

występują Ewelina Paszke-Lowitzsch, Dominik Smaruj

MŁODY MĘŻCZYZNA

Młody mężczyzna jest kolejnym teatralnym projektem Katarzyny Kalwat, w którym buduje napięcie między życiem osobistym a potrzebą tworzenia, zaciera granice między sztuką i intymnością. Reżyserka ponownie współpracowała ze znanym artystą wizualnym, Zbigniewem Liberą, który nie tylko zaprojektował przestrzeń sceniczną,
ale przede wszystkim jest autorem fotograficznej dokumentacji romansu bohaterów spektaklu – pisarki ze studentem.

Młody mężczyzna to rozpisany na dwoje aktorów spektakl o intymnej relacji pisarki z młodszym od niej o trzydzieści lat mężczyzną. Przedstawienie w reż. Katarzyny Kalwat powstało na podstawie książki noblistki Annie Ernaux pt. „Le jeune homme”. Książka została wydana w 2022 roku, choć powstała w 2000. To doświadczenie i ten tekst były dla Ernaux tak trudne, że musiała ukonstytuować się jako kobieta i autorka, żeby pozwolić sobie na ich ujawnienie. Istotą opowieści jest wyzwolony głos kobiety.
Związek z młodszym partnerem staje się kluczem do przeżycia przeszłości na nowo, do odzyskania własnego ciała, historii i pamięci.

Adaptacji tekstu dokonała Sandra Szwarc, a na jej podstawie powstał tekst sceniczny, napisany przez Krzysztofa Szekalskiego na bazie aktorskich improwizacji. Tytułowy bohater, którego Annie Ernaux nazywa A., stał się kimś, kto zmienia bieg jej życia. Za jego sprawną pisarka w swoisty sposób odpamiętuje swoje historie, często bardzo trudne i nadaje im nowy wymiar. Dzięki temu zaczyna istnieć jako kobieta przemawiająca z pozycji siły i władzy.

Prawa autorskie do książki Le jeune homme Annie Ernaux: © Gallimard.

Sugerowany wiek widowni: 16+

 

[ENG] THE YOUNG MAN

“The Young Man” is another theatrical project of Katarzyna Kalwat in which she builds a tension between personal life and a need to create, she blurs the lines between art and intimacy. The director once again collaborated with a well-known visual artist, Zbigniew Libera, who not only designed the stage space but more importantly created a photographic documentation of a love affair between the play’s protagonists – a writer and a student. 

“The Young Man” is a performance, written for two actors, about an intimate relationship of a writer with a man thirty years younger than her. The performance directed by Katarzyna Kalwat is based on a novel „Le jeune homme” by a Nobel Prize winner – Annie Ernaux. The book was published in 2022 although it had been written in 2001. This experience and this text were so difficult for Ernaux, she had to first constitute herself as a woman and as an author before she could allow herself to reveal them. The essence of the story is the liberated voice of a woman. The relationship with a younger man becomes a key to reliving the past, reclaiming one’s body, history and memory. 

Sandra Szwarc adapted the text which, alongside the actors’ improvisations became the base of the stage text written by Krzysztof Szekalski. 

The title character, whom Annie Ernaux calls A., becomes someone who changes the course of her life. Thanks to him, the writer remembers her stories, often very difficult ones, in her own way and gives them a new dimension. As a result, she begins to exist as a woman speaking from a position of strength and power. 

Copyright: © Gallimard.

Age restrictions: 16+

15.11 | piątek | g. 19.00 | Teatr Polski w Bydgoszczy | KUP BILET

Metropolis Youth Theatre | Rumunia

reżyseria Andrei Măjeri

dramaturgia Mihaela Michailov

autor dramaturgia Mihaela Michailova, na podstawie powieści Édouarda Louisa o tym samym tytule, prztłumaczonej przez Alexandru Matei, Litera Publishing House, rok 2020

scenografia Adrian Balcău

choreografia Andrea Gavriliu

dźwięk Adrian Piciorea

przygotowanie wokalne Alexandra Stefan

asystent reżysera Alex Mirea

 

występują Adelin Tudorache, Alex Iezdimir, Andrei Ostrowski, Hunor Varga, Iustin Danalache, Vlad Ionuț Popescu

KTO ZABIŁ MOJEGO OJCA?

Ojciec zniszczony przez pracę i złe środowisko, w którym dorastał. Syn, który pragnie ojcowskiej miłości, miłości, której ojciec nie jest w stanie mu okazać – nie w takim stopniu, w jakim potrzebuje tego syn. „Kto zabił Mojego Ojca?” opowiada historię burzliwej relacji ojca i syna, naznaczonej takimi tematami, jak przynależność do społeczności, współczucie i toksyczna męskość. Tekst jest sceniczną adaptacją powieści francuskiego autora Édouarda Louisa pod tym samym tytułem, posiadającej silny element autobiograficzny.

„Autobiograficzna powieść Édouarda Louisa „Kto Zabił Mojego Ojca?” jest listem, który nie znajduje odpowiedzi, płaczem rozpaczy syna do ojca. Autor z zawrotną prędkością pędzi przez własną przeszłość, nawigując wrażliwe obszary intymności i traumy. Bestsellerowa powieść, która została przetłumaczona oraz zaadaptowana wiele razy, zagłębia osobistą historię z perspektywy polityczno-filozoficznej. Intymne opowieści są naładowane krytyczną refleksją. Akcja spektaklu osadzona zostaje w sali gimnastycznej, miejscu obsesji na punkcie ciała. Ta metaprzestrzeń odzwierciedla dynamikę opowieści syna, kontrastującą z bezruchem ojca. (…) Spektakl jest wzruszającą odą do ojca pozostawionego bez ratunku. Wstyd, przemoc i niepewność są katalizatorami napięcia pomiędzy ojcem, skazanym na powtarzanie żyć mężczyzn w jego rodzinie, a synem, który został pisarzem. Zdaje się, że wszystko ich różni. Choć autorowi brakuje teraźniejszości, jego wielkim przywilejem jest poznanie życia bez przywilejów. Obsesyjnie powraca do dawnej egzystencji na terenach skazanych na porażkę. Kielich jego cierpienia popijany jest małymi łykami.”

– Andrei Măjeri, reżyser spektaklu.

Spektakl z napisami w języku polskim i angielskim.

Wydarzenie zorganizowane w ramach Sezonu Kulturalnego Rumunia–Polska 2024-2025. Sezon Kulturalny Rumunia-Polska 2024–2025 organizują rumuńskie Ministerstwo Kultury i Rumuński Instytut Kultury wraz z polskim Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Adama Mickiewicza, przy wsparciu Instytutu Polskiego w Bukareszcie.

ENG

WHO KILLED MY FATHER?

„Who Killed My Father?”, Édouard Louis’s autobiographical novel, is a letter that never finds an answer, a violent cry of a son towards his father. The author weaves through his own past at breakneck speeds, navigating sensitive areas of intimacy and trauma. The novel, which became a bestseller and has been translated and adapted multiple times, explores personal history from a politico-philosophical perspective. Intimate stories carry the weight of critical reflections. I placed the action in a gymnasium (designed by Adrian Balcău), the place for body obsession. This meta-space reflects the dynamism of the son’s stories, contrasting with the father’s immobility. (…) The play is a poignant ode to a father left without recourse. Shame, violence, and precariousness are catalysts for the tension between a father condemned to repeat the lives of the men in his family and a son who became a writer. It seems that everything separates them. The author lacks the present, but his great privilege is having known life without privileges. He returns obsessively to this early existence in territories destind for failure. The cup of his suffering is sipped in small gulps.

A father brutalized by work and the poor environment in which he was raised. A son who longs for his father’s affection, which the father is unable to offer in the way the son needs. 'Who Killed My Father?’ tells the story of a tumultuous father-son relationship, marked by themes such as belonging to a community, compassion, and toxic masculinity. The text is a dramatization of the novel of the same name by French author Édouard Louis, a novel described as having a strongly autobiographical component.

Polish and English subtitles.

 

   

Teatr rumuński dziś: między aspiracjami a rzeczywistością. – DEBATA PO SPEKTAKLU „KTO ZABIŁ MOJEGO OJCA?”

15.11 | piątek | ok. g.20.30 | Teatr Polski w Bydgoszcz

Debata będzie prowadzona w języku rumuńskim i tłumaczona na język polski.

prowadzenie:  Raluca Radulescu – tłumaczka i krytyczka teatralna z Rumunii
goście: Andrei Măjeri i Radu Nica

Kto i co wystawia, kto i jak dokonuje wyborów i podejmuje decyzje, co i dlaczego podoba się krytykom i publiczności, która nie poprzestaje na byciu biernym widzem i jest coraz bardziej obecna i zaangażowana w życie teatralne? Dyskusja z reżyserami Andreiem Măjerim și Radu Niką o najważniejszych nazwiskach i kierunkach dzisiejszego rumuńskiego teatru, jako punkt wyjścia mająca dwa spektakle obecne na Festiwalu Prapremier 2024, a zwłaszcza produkcję Kto zabił Mojego Ojca? (Cine l-a ucis pe tata?), nagrodzoną w 2024 roku najważniejszą rumuńską nagrodą dla reżyserów.

 

Andrei Măjeri (ur. 1990) jest jednym z ważnych reżyserów młodego pokolenia artystów rumuńskiego teatru. Ukończył studia reżyserskie oraz obronił doktorat na Uniwersytecie Babeș-Bolyai w Klużu-Napoce. Pracował w teatrach państwowych w Klużu-Napoce, Bukareszcie oraz Krajowej, teatrach miejskich w Baia-Mare, Turdzie, Tîrgu-Jiu i Botoszanach, a także w niezależnej przestrzeni w Bukareszcie oraz w Teatrze Narodowym w Nowym Sadzie (Serbia). Jego zainteresowania obejmują współczesną dramaturgię, głównie rumuńską i hiszpańską, pracował jednak również z tekstami klasycznymi, a także wystawiał własne, nagradzane teksty. Jego spektakle były obecne na wielu festiwalach. Otrzymał ponad dziesięć nagród za reżyserię, w tym prestiżową Nagrodę UNITER, przyznaną w 2024 roku za najlepszą reżyserię spektaklu Kto zabił Mojego Ojca? w teatrze Metropolis w Bukareszcie.

 

Radu Nica (ur. 1979) jest reżyserem i historykiem teatru. Studiował reżyserię na Uniwersytecie Babeș-Bolyai w Klużu-Napoce oraz w Bawarskiej Akademii Teatralnej im. Augusta Everdinga, jak również teatrologię na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. Jest wykładowcą akademickim, doktorem w dziedzinie teatru Uniwersytetu Sztuki w Târgu-Mureş. Pracował w Teatrze Narodowym im. Radu Stanki w Sybinie, jak również w Klużu-Napoce, Timișoarze, Jassach i Bukareszcie. Jego spektakle były wystawiane na scenach Chicago, Liverpoolu, Monachium, Gdańska, Essen, Heidelbergu i Ulm, zdobywając wiele nagród. Laureat nagrody UNITER za najlepszy debiut roku 2005, otrzymał również dwie nominacje do nagrody UNITER za najlepszą reżyserię w 2012 i 2015 roku. Od 2023 Radu Nica jest managerem Teatru Metropolis w Bukareszcie.

Wydarzenie zorganizowane w ramach Sezonu Kulturalnego Rumunia–Polska 2024-2025. Sezon Kulturalny Rumunia-Polska 2024–2025 organizują rumuńskie Ministerstwo Kultury i Rumuński Instytut Kultury wraz z polskim Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Adama Mickiewicza, przy wsparciu Instytutu Polskiego w Bukareszcie.

17.11 | niedziela | g. 19.00 | Teatr Polski w Bydgoszczy | KUP BILET

Teatr Polski w Bydgoszczy | Polska

tekst „ahat ilī. Siostra bogów” Olga Tokarczuk

reżyseria Anna Augustynowicz

scenografia Marek Braun

asystentka scenografa Matylda Graciano

muzyka Jan Marek Kamiński

videoart, światło Wojciech Kapela

kostiumy Tomasz Armada

asystent kostiumografa Filip Holak

choreografia Magdalena Marcinkowska „Madlen Revlon”

realizatorzy Daniel Dera, Daria Główczyńska, Marcin Muszyński

inspicjent, asystent reżyserki Adam Pakieła

producentka Magdalena Niedźwiecka

 

występują Zhenia Doliak, Adam Graczyk, Mirosław Guzowski, Dagmara Mrowiec-Matuszak, Paweł Paczesny, Michał Surówka, Małgorzata Witkowska

AHAT ILĪ. SIOSTRA BOGÓW

Ile trzeba ludzkich poświęceń, żeby odkupić śmierć boga? Twórcy i twórczynie spektaklu próbują znaleźć odpowiedź na to i inne pytania, by każdy mógł odnaleźć w nich ich własny sens. Mit o sumeryjskiej bogini wojny i miłości, Inannie, która zstąpiła do podziemnej krainy umarłych, by po kilku dniach powrócić do świata żywych, zostawił ślad
w tekstach starożytnego Babilonu, Grecji, a także w kulturze chrześcijańskiej. Na scenie główną bohaterką nie będzie jednak bogini, a jej służąca oraz przyjaciółka, zwykła śmiertelniczka – Nina Szubur, która staje się przewodniczką po świecie bogów, niosąc w sobie poświęcenie za boginię płodności i wojny. Tekst zabiera nas w podróż
przez tysiąclecia aż do postcywilizacji, odkrywając to, co w ludzkości jest niezmienne od początku jej istnienia. Twórcy i twórczynie próbując zrozumieć dlaczego Inanna zeszła
do podziemi, sięgają w głąb ludzkiej otchłani, tym samym pomagając przezwyciężyć lęk przed śmiercią – jest to tekst uzdrawiający. Zachęca nas, by nie bać się konfliktowości, która jest w nas wszystkich.

Spektakl jest adaptacją książki Olgi Tokarczuk „ahat ilī. Siostra bogów” zawierającej erudycyjny komentarz Zbigniewa Mikołejki – wybitnego religioznawcy.

[ENG] AHAT ILĪ. SISTER OF GODS

How many human sacrifices are needed in order to redeem the death of a god? Creators of the performance are trying to find answers to this and more questions, so everyone can find their own meaning in them. The myth of the Sumerian goddess of war and love, Inanna, who descended into the underground realm of the dead, only to return to the world of the living after a few days, has left a mark in the texts of ancient Babylon, Greece and in the Christian culture. On stage, however, the main character will not be the goddess, but her servant and friend, an ordinary mortal woman – Nina Szubur, who becomes a guide of the world of the gods, carrying a sacrifice for the goddess of fertility and war. 

The text takes us on a journey through the millennia all the way to the post-civilization, discovering what has been constant in humanity since the very beginning of its existence. In an attempt to understand why Inanna descended

to the underworld, the performance reaches into the depths of the human abyss, thereby helping overcome the fear of death – this is a healing text. It encourages us not to be afraid of the conflictuality that is in all of us.

The play is an adaptation of Olga Tokarczuk’s book “ahat ilī. Sister of Gods” including an erudite commentary by Zbigniew Mikołejko, a prominent religious scholar.

English subtitles.